Wouter Weylandt

veel sterkte aan familie en vrienden, maar vooral aan zijn zwangere vriendin
rudi en marleen

veel sterkte aan familie en vrienden, maar vooral aan zijn zwangere vriendin
rudi en marleen

Wouter, het noodlot heeft toegeslagen, jij was op de verkeerde plaats, op het verkeerde moment, het ga je goed hierboven kerel en nr108 ZULLEN WE NOOIT VERGETEN....sterkte aan de nabestaande6

wouter was een toffe knul !
alom geprezen voor zijn optimisme .
een groot vervlies voor de familie.
OPrechte deelneming aan iedereen in zijn omgeving, en in het bijzonder aan zijn vrouw en ouders

Wouter,

Bedankt voor de keren langs de schelde, de korte babbels en de eindspurtjes waar ik telkens naar uitkeek. Het motiveerde me 5 jaar geleden om te beginnen fietsen omdat het zo plezant was om naast, achter en voor een prof te kunnen rijden zoals jij. Vorige maand kon ik zelfs een stukje meespurten met je en ik was een hele week zo blij als een klein kind.
Je motiveerde en inspireerde me.

Het is niet eerlijk dat je nu al moet gaan, ik wens je het beste daarboven. Waak goed over je gezin jongen.

Ik vergeet je nooit,

Davy

Davy

R.I.P. Wouter. Je bent veel te vroeg weggenomen uit het leven. Heel veel sterkte toegewenst aan je familie, je vriendin, je vrienden en collega's uit de wielerwereld.
Voorgoed uit ons midden voor eeuwig in ons hart Wouter, we zullen je nooit vergeten.

Beste Wouter,
Een jaar of 11 was je. Toen nog een vrij frêle en ietwat schuchtere jongen. Zeker niet het haantje de voorste. Maar wel een zonnekerel! Want daar was je lid van. De scoutsgroep De Zonnekerels uit Sint-Denijs-Westrem. Ik herinner me als leider nog één van jouw ‘stoten’ op kamp in de Ardennen. Met z’n allen zaten we rond het kampvuur en plots een luide gil! Even verbijstering, en dan werd duidelijk wat er aan de hand was. De synthetische rubber van je sportschoenen was oomdat je languit van het kampvuur aan het genieten was beginnen smelten. Je voeten voelden plots erg warm aan en zonder er acht op te slaan raakte je je schoenen aan, met het gekende gevolg. Al bij al had je gelukkig geen al te felle brandwonden aan je handen. Maar toch, met één bus flammazine zijn we dat kamp niet toegekomen. Gelukkig zorgde Audrey dagelijks voor de beste zorgen (flammazine, verbandje erom en hupsakee) en kon je nog genieten van de kampactiviteiten. Je bent daarna niet zo lang meer in de scouts gebleven, niet omwille van bovenstaand ongelukje, maar omdat je hart uitging naar die echte hobby van jou, het wielrennen. Achteraf ben ik altijd fier geweest dat ik in mijn scoutscarrière leiding heb gegeven aan iemand die het zo ver gebracht heeft. Iemand waar ik, als sportliefhebber, erg naar opkeek! Hoe pijnlijk het lot ook heeft toegeslagen, ik hoop dat je ‘aan de andere kant’ nog vele mooie afdalingen mag maken. Dat je van op jouw podium alles moge gadeslaan…
Mijn gedachten gaan nu ook naar jouw nabestaanden, vrouw en ouders.
Met het diepste medeleven,
Cedric Vervaet, zachtmoedige griend

Onze oprechte deelneming bij dit plotse afscheid van Wouter.
Veel steun voor de familie.

Van Speybroeck - De Graeve Godelieve
Wallenbulk 17/105
9850 NEVELE

Beste Nele en Erik,
Ik leef met jullie mee. Ik denk heel veel aan Wouter. Ook ELine en Margot waren erg aangedaan. Ik zal me Wouter altijd blijven herinneren als het levendige, trotse jongetje met het lange blonde haar. Later dook hij terug op in een andere gedaante, namelijk als de volwassen geworden atletische toprenner bruisend van talent, energie en levenslust. Wouter is uiteraard vooral jullie zoon en dat zal hij voor altijd blijven.
Veel sterkte.
Dries

Mijn oprechte deelneming aan de familie, tracht steun te vinden bij elkaar, vaarwel Wouter