Joey Dirkx

De maan verschijnt

en jij komt op bezoek

in mijn herinnering

 

Je zwijgt en lacht

verzacht de pijn voor even

totdat ik weer ontwaak

met niets, alleen

 

De tijd heeft spijt

dat hij zich heeft vergist

en zelfs de wind huilt van pijn

heeft jou gemist

 

De maan verdwijnt

laat mij met lege handen

de nacht ze neemt je mee

en laat mij alleen