- yves dom
- Cilla Vermuyten
- Teresa Bruggeman
Rouwberichten
(13)
-
Marie-Rose Morel, een licentiate geschiedenis, komt voor het eerst aan de nationale oppervlakte als ze in 1992 tot Aardbeiprinses en een jaar later tot Miss Vlaanderen wordt verkozen.Het is in die jaren dat Morel ook politiek actief wordt. Dat doet ze na het uiteenvallen van de VU bij de N-VA, de partij waar ze haar studiegenoot Bart De Wever terugvindt. Het kartel tussen N-VA en CD&V dat op 14 februari 2004 gesloten werd, is er voor Morel echter te veel aan. Ze verkast naar het Vlaams Belang.
Van fractieleidster tot kop van jut
Het is dan dat de politieke carrière van de ambitieuze Morel echt vorm krijgt. Ze wordt hetzelfde jaar nog Vlaams Parlementslid, en na de gemeenteraadsverkiezingen van 2006 fractieleidster in de Schotense gemeenteraad.
Vanaf haar komst profileert Morel zich binnen Vlaams Belang als 'verruimster', om zo stemmen af te snoepen van onder meer N-VA. 'Het is vrij spectaculair wat ze voor onze partij verwezenlijkt', blaast Vanhecke in 2005 de loftrompet.
Maar 2006 is een kanteljaar. Het momentum van Vlaams Belang keert, na jaren van steile opmars. Marie-Rose Morel en voorzitter Frank Vanhecke zijn kop van jut. Dat de twee dwars lagen bij de poging om Jean-Marie Dedecker in te lijven bij Vlaams Belang, wordt hen enorm kwalijk genomen.
De positie van Vlaams Belang in het politieke landschap heeft ook zo zijn invloed op die van Morel binnen de partij. Ze slaagt erin het onbreekbare trio Frank Vanhecke, Filip Dewinter en Gerolf Annemans uit elkaar te spelen. Frank Vanhecke kiest resoluut de kant van Morel, de twee anderen willen de partij opnieuw een ruwere koers zien varen.
De vete wordt niet alleen ideologisch gevoerd, maar ook persoonlijk. Verschillende leden binnen de partij verwijten haar haar ambitie en voortvarende karakter, maar – vooral – haar ‘erg innige band' met Frank Vanhecke wordt Morel niet in dank afgenomen.
Morel belandt binnen de partij op een zijspoor en dat tot uiting komt bij de Vlaamse en Europese verkiezingen van 2009. De Antwerpse krijgt geen verkiesbare plaats. In 2010 ziet ze af van een plaats op de lijst van Vaams Belang voor de federale verkiezingen. In de zomer van 2010 stapte ze uit de partij.
Ziek
In januari 2009 krijgt Morel een klap van heel andere aard te verwerken. Er wordt baarmoederkanker vastgesteld in een vergevorderd stadium. Morel ondergaat verschillende behandelingen en lijkt de ziekte overwonnen te hebben, maar hervalt een jaar later. In het najaar van 2010 worden uitzaaiingen naar de hersenen ontdekt.
De gewezen politica beseft dat het einde nu echt in zicht komt en trouwt begin dit jaar met Frank Vanhecke. Naar eigen zeggen in het belang van haar kinderen en ook 'omdat ze haar nieuwe man graag ziet'.
Marie-Rose Morel is op 8 februari 2011 overleden. Het voormalig Vlaams-Belanggezicht werd 38 en laat twee zoontjes achter.
Teken het online rouwregister
Bekijk enkele markante foto's
Heeft u reeds een familie login klik dan hier om in te loggen.
Rouwregister
Veel sterkte aan iedereen die haar echt hebben bemind!
STERKE VROUW!
Het doet mij toch wat nadat ik haar helse race tegen de dodelijke ziekte begon te volgen! Eigenaardig hoe een totaal onbekend iemand, geen interesse in politiek, toch op mijn netvlies indrukken achterliet en een wee gevoel in mijn wezen teweeg bracht!
Alle steun aan haar kinderen, echtgenoot en naaste familie.
Stil en eenvoudig is hij/zij weggegaan. Stil en eenvoudig zal zij/hij in onze harten blijven voortbestaan
met oprechte deelneming, R.I.P
Zit hier een beetje aangeslagen achter mijn computer. Samen met haar heb ik steeds op een mirakel gehoopt, maar deze bestaan dan toch blijkbaar niet.
Enerzijds is het voor Marie-Rose misschien goed dat er een einde is gekomen aan het lijden, want ik ben ervan overtuigd dat ze veel pijn heeft gehad. Maar andezijds moet het een nog grotere hel voor haar geweest zijn te beseffen dat je gaat sterven en je jonge kinderen moet achterlaten. Ik heb niets anders dan bewondering voor deze dame.
Hopelijk kan dit een beetje steun en sterkte bieden aan de familie.
Lieve Marie-Rose,
Jarenlang heb ik jou overal gevolgd omdat je zo'n voorbeeld voor vele moeders en sterke vrouwen. Ik ga jou nooit vergeten en heb ongelooflijk veel respect voor jou en al jou vechtlust! Heel veel sterkte aan Frank en ik ben heel blij dat hij nog wat voor jou zoontjes kan betekenen, je hebt dat goed gedaan!
Marianne
Marie-Rose zal voor altijd de enige politica zijn die ik de moeite waard vond om openlijk te steunen door haar verkiezingsaffiche in mijn tuin te plaatsen. Als dit nieuws mij al zo erg aangrijpt, dan kan ik mij voorstellen wat dit bij haar dierbaren teweegbrengt. Ik wens hen dan ook mijn oprechte deelneming toe en heel veel sterkte. Hopelijk haalt de rede het van de haat en kunnen Marnix en Alexander de herinnering aan hun moeder koesteren.
De politica voorbij, blijft enkel de mens die veel te jong
moet gaan en haar kinderen en man moet achterlaten met een immens
verdriet. ik wens hen de moed en kracht om dit teboven te komen.
een moedige vrouw die een oneerlijke strijd heeft verloren...
Met oprechte deelneming, veel sterkte aan de familie