- yves dom
- Cilla Vermuyten
- Teresa Bruggeman
Rouwberichten
(13)
-
Marie-Rose Morel, een licentiate geschiedenis, komt voor het eerst aan de nationale oppervlakte als ze in 1992 tot Aardbeiprinses en een jaar later tot Miss Vlaanderen wordt verkozen.Het is in die jaren dat Morel ook politiek actief wordt. Dat doet ze na het uiteenvallen van de VU bij de N-VA, de partij waar ze haar studiegenoot Bart De Wever terugvindt. Het kartel tussen N-VA en CD&V dat op 14 februari 2004 gesloten werd, is er voor Morel echter te veel aan. Ze verkast naar het Vlaams Belang.
Van fractieleidster tot kop van jut
Het is dan dat de politieke carrière van de ambitieuze Morel echt vorm krijgt. Ze wordt hetzelfde jaar nog Vlaams Parlementslid, en na de gemeenteraadsverkiezingen van 2006 fractieleidster in de Schotense gemeenteraad.
Vanaf haar komst profileert Morel zich binnen Vlaams Belang als 'verruimster', om zo stemmen af te snoepen van onder meer N-VA. 'Het is vrij spectaculair wat ze voor onze partij verwezenlijkt', blaast Vanhecke in 2005 de loftrompet.
Maar 2006 is een kanteljaar. Het momentum van Vlaams Belang keert, na jaren van steile opmars. Marie-Rose Morel en voorzitter Frank Vanhecke zijn kop van jut. Dat de twee dwars lagen bij de poging om Jean-Marie Dedecker in te lijven bij Vlaams Belang, wordt hen enorm kwalijk genomen.
De positie van Vlaams Belang in het politieke landschap heeft ook zo zijn invloed op die van Morel binnen de partij. Ze slaagt erin het onbreekbare trio Frank Vanhecke, Filip Dewinter en Gerolf Annemans uit elkaar te spelen. Frank Vanhecke kiest resoluut de kant van Morel, de twee anderen willen de partij opnieuw een ruwere koers zien varen.
De vete wordt niet alleen ideologisch gevoerd, maar ook persoonlijk. Verschillende leden binnen de partij verwijten haar haar ambitie en voortvarende karakter, maar – vooral – haar ‘erg innige band' met Frank Vanhecke wordt Morel niet in dank afgenomen.
Morel belandt binnen de partij op een zijspoor en dat tot uiting komt bij de Vlaamse en Europese verkiezingen van 2009. De Antwerpse krijgt geen verkiesbare plaats. In 2010 ziet ze af van een plaats op de lijst van Vaams Belang voor de federale verkiezingen. In de zomer van 2010 stapte ze uit de partij.
Ziek
In januari 2009 krijgt Morel een klap van heel andere aard te verwerken. Er wordt baarmoederkanker vastgesteld in een vergevorderd stadium. Morel ondergaat verschillende behandelingen en lijkt de ziekte overwonnen te hebben, maar hervalt een jaar later. In het najaar van 2010 worden uitzaaiingen naar de hersenen ontdekt.
De gewezen politica beseft dat het einde nu echt in zicht komt en trouwt begin dit jaar met Frank Vanhecke. Naar eigen zeggen in het belang van haar kinderen en ook 'omdat ze haar nieuwe man graag ziet'.
Marie-Rose Morel is op 8 februari 2011 overleden. Het voormalig Vlaams-Belanggezicht werd 38 en laat twee zoontjes achter.
Teken het online rouwregister
Bekijk enkele markante foto's
Heeft u reeds een familie login klik dan hier om in te loggen.
Rouwregister
Ik heb intens meegeleeft met je stijd. Ik heb heb veel bewondering gehad voor de moed waarmee je gevochten hebt voor je leven en vooral voor je kinderen.
Mijn oprechte deelneming voor de kindjes, Frank, de naaste familie en aan al die haar lief had. Je bent voor altijd een voorbeeld.
Veel srekte aan de familie in deze moeilijke tijd.
Lieve Marie-Rose,veel te vroeg ben je van ons heen moeten gaan,ondanks je moed en het vechten tegen die vreselijke ziekte,jij was een voorbeeld voor velen,een pracht van een vrouw en vergeten doe ik je nooit.
Jij was een mama om naar op te kijken en je zult ook altijd bij je prinsjes zijn,en goed voor hen zorgen zoals je altijd gedaan hebt toen je nog bij hen was.
Lieve Marie-Rose,het ga je goed,rust zacht.
veel sterkte aan de familie en vrienden van Marie-rose. Een beetje troost is dat ze nu niet meer moet lijden. Ik ben er zeker van dat Frank er altijd zal zijn voor de zoontjes.
heel veel sterkte voor de familie ik leef mee met jullie in deze moeilijke tijd vooral voor haar ouders, man ,zus, en vooral voor haar zoontjes vind ik het heel erg maar ze gaan wel goed ondersteund worden
Marie-Rose,
Ik zag je voor het eerst en voor het laatst in levende lijve in Leuven, naar aanleiding van een studiedag rond het boek van Danny Pieters. Er werd wat gedronken op een terras, de zon scheen, en je was net gezond verklaard door de dokters. We hebben nooit twee woorden gewisseld, maar ik vond het een eer om naast iemand te zitten die zo moedig gestreden heeft voor niets minder dan het leven zelf.
Ik hoorde de verhalen van je behandeling: de immense pijn, de bestraling met sondes tot in je lichaam; ik vond het pure horror. De vele vage insinuaties in de pers, de vulgaire stukken over het onderscheid tussen baarmoederkanker en baarmoederhalskanker, de haat, de troep die over je is uitgesmeerd, je nam het er allemaal bij met een integriteit waar geen cent op af te dingen viel.
Ik hoop uit de grond van mijn hart dat jouw deel van de Vlaamse strijd mag bijgedragen hebben tot de bevrijding voor ons allen. Want jouw strijd en de Vlaamse strijd was één: voor het leven, tegen de kanker die België heet.
Respect voor deze moedige vrouw! Jammer dat zij zo vroeg moest gaan!
Innige deelneming aan heel de familie. Heel veel sterkte en moed toegewenst.
ONZE OPRECHTE DEELNEMING AAN ZOONTJES ECTGENOOT OUDERS EN FAMILIE
Zo onnodig..
Veel sterkte aan haar zoontjes, aan haar man, en aan de familie.
Marie-Roos was een heel sterke vrouw waar vele van ons mogen naar opkijken.
Ik wens haar echtgenoot,famillie en vooral haar PRINSJES heel veel sterkte toe.Rust zacht.