Jeroen Herckens

Lieve Jeroen,

Nooit meer je lieve lach

Nooit meer je humor

Nooit meer de twinkeling in je ogen

Nooit meer....

Het lijkt altijd ergens anders te gebeuren

En dan is het ineens zo dichtbij

Het komt als een dief in de nacht

Waarom Jeroen, waarom jij?

Zonder woorden, zonder afscheid,

Waarom, waarom nou uitgerekend jij

zomaar ineens voorbij

In de bloei van je leven ben je van ons weggegaan

Woorden schieten te kort

we hebben zoveel nog niet gedaan

Dag lieve Jeroen, rust maar zacht