Leo FOSSELLE

De kracht van een mens bestaat er net in om het positieve te zoeken en dit aan te wenden en te stimuleren. Een gave die Fosselle absoluut niet had. Oordeel niet dhr. Wambacq over situaties die je niet meemaakte, wees blij dat hij je niet pakte zoals velen gepakt zijn

Dhr. Wambacq paste heel duidelijk in Dhr. Fosselle zijn kraam. Dat was ook de overtuiging van hem. Elite in denken en "zijn" creëren. Deed je hier niet aan mee of lukte het je niet, dan werd je afgevoerd.

De Grote Literator blijkt in zijn wiek(je) geschoten te zijn ...

... o ja, Mr. Wambacq: U zegt dat u Leo Fosselle, ik citeer 'bedenkt met inspirerende herinneringen'. U heeft dus Leo Fosselle zelf bedacht, uitgevonden? En daartoe heeft u herinneringen gebruikt. Van zo'n kunstgreep sta ik paf. Desondanks
is uw kennis van het Nederlands een professor onwaardig. KS

Ik lees zo-even de neerbuigende reactie van Jan Wambacq die zijn drie prefixen aanwendt om wat meer gewicht te geven aan zijn arrogante mening over mijn ervaring met Leo Fosselle. Wie het niet met Wambacq eens is, dicht hij een tekort aan intellectuele bagage toe. Dat stinkt naar fascisme!

Ik lees de rouwbetuigingen van o.a. dhr. Stassijns.
De beperkte intellectuele mogelijkheden van genoemde kennende ben ik niet verwonderd.
Leraar Fosselle was voor mij inspirerend en ik bedenk hem in innige herinnering.
Prof. Dr. Ir. Jan wambacq

De beelden van zijn "aanpak" krijg ik niet meer weg. Kleineren, slaan en je in je diepste zijn krenken. De enige leerkracht die ik mij zo goed herinner. Zijn schooljaar (1978)eindigde ik ook nog eens met 49,5%. Ik mocht herbeginnen. Alle andere jaren ervoor en erna was ik een goede middelmaat. Raar toch. Och wat moet die man gefrustreerd geweest zijn. Hij werkte het oa uit op mij. Hij kan nu niemand meer kwaad doen. Eindelijk...

Ik hoorde van Leo Fosselle's laatste trein naar de eeuwige vergetelheid en voelde me daarbij zeer opgelucht. Hij heeft me als jongetje van 10 tot in het diepste van mijn wezenszijn gekrenkt, vernederd en (effectief) geslagen. Hij gaf mij bovendien (conform de beginletters van mijn achternaam en voornaam 'Stassijns Koen') de bijnaam 'Stoefkabas', een trauma waarmee ik nog altijd af te rekenen heb.

Toen ik hoorde van zijn dood, heb ik gehoopt dat God en een hel bestaan, ook al geloof ik niet in die voor de mensheid dramatische leugens. Maar als er een God bestaat, en een hel, dan zit hij zeker in de hel. Het zij zo. Maar mijn hel zal altijd zwaarder zijn dan de zijne...

Koen Stassijns,
dichter, bloemlezer, poëzievertaler

Over de doden geen kwaad ... ? Ik heb geen goede herinneringen aan de Heer Leo Fosselle. Ook na veertig jaar is het trauma nog niet verwerkt. Wat was ik toen jong en machteloos ...

Over de doden geen kwaad ... ? Ik heb geen goede herinneringen aan de Heer Leo Fosselle.
Ook na veertig jaar is het trauma nog niet verwerkt. Wat was ik toen jong en machteloos ...