Handen
Gelukkig is de mens,
die tot het einde toe handen mag voelen,
die goed doen.
De hand, die met aandacht wast.
De hand, die met zorg aankleedt.
de hand, die met liefde kamt.
De hand, die met tact aanraakt.
De hand, die het hart troost.
Geen mens kan leven zonder de hand, die teder is,
die behoedt, die beschermt en bemoediging uitstraalt.
Tot het einde toe verlangt de mens
naar die hand, totdat er die andere Hand is,
die alle wonden geneest,
die alle pijn heelt,
die alle tranen wist.
Lieve Marie-Rose, je bent gedragen door Frank, jouw man.
Gelukkig zijn zij die zo een man mochten kennen.
Hij, die aan jouw zijde stond toen je nog gezond was maar evenzeer en niet in het minst bij jouw lange en moeilijke ziekte.
We hebben met jou meegeleefd. Je optimisme was gewoon wonderbaarlijk te noemen, géén mens doet dit jou na.
Je was enig en uniek in je soort.
Laat nu maar los, alles komt goed, ook met je twee prinsen. Ze hebben jouw genen. Ze zullen ook vechten.
Ooit staan we voor diezelfde poort, bij jou was het alleen iets vroeger.
Je mag daar ook gelukkig zijn.
Rouwregister
Als woorden te kort schieten om pijn te vervagen Blijft er enkel leegte
innige deelneming
spijtig dat haar zoontjes zo vroeg al hun mama hebben verloren
ik hoop dat ze er niet zwaar onder lijden
veel sterkte aan familie en vrienden
ik wens de familie en vrienden heel veel sterkte toe met het verlies van marie-jose mijn innige deelneming
zo dankbaar je gekend te hebben in je moeilijke tijd, je was een voorbeeld, woorden schieten tekort.
Enige deelneming, bij het zware verlies van mama aan beide zoontjes, en echtgenote
ze heeft eenlange en moedige strijd gestreden maar het heeft niet mogen baten.
Heel veel sterkte aan de nabestaanden. Marie-Rose verdiende het paradijs.
met moed voor de bestaanden wens ik kracht en geloof dat het promised land ook voor haar part zou zijn.
Sterkte aan alle nabestaande in deze zeer moeilijke periode en wij gedenken haar een moedige vrouw
Wij gedenken je aan al je gebeden
Mijn innige deelneming.
Sterkte toegewenst voor haar twee zoontjes die veel te vroeg hun mama ontnomen zijn.
Moge ze rusten in vrede.
Marie-Rose, ik herinner je als een vrouw met het hart op de goede plaats. Ik deelde je partijkeuze niet. Maar je waardigheid, ook in de extreme situatie van je ziek zijn, siert je. Je oogste in de politiek en helaas ook privé lang niet de waardering die je verdient. Toch werd je niet destructief naar buiten toe, al knaagde het wellicht aan je. Rust nu zacht na al dat vechten. Sterkte aan je man en anderen die je lief hebben en die jij lief had, en dat je zoontjes ook jou verder mogen herinneren en verder leren kennen als de fantastische moeder die je bent.