Handen
Gelukkig is de mens,
die tot het einde toe handen mag voelen,
die goed doen.
De hand, die met aandacht wast.
De hand, die met zorg aankleedt.
de hand, die met liefde kamt.
De hand, die met tact aanraakt.
De hand, die het hart troost.
Geen mens kan leven zonder de hand, die teder is,
die behoedt, die beschermt en bemoediging uitstraalt.
Tot het einde toe verlangt de mens
naar die hand, totdat er die andere Hand is,
die alle wonden geneest,
die alle pijn heelt,
die alle tranen wist.
Lieve Marie-Rose, je bent gedragen door Frank, jouw man.
Gelukkig zijn zij die zo een man mochten kennen.
Hij, die aan jouw zijde stond toen je nog gezond was maar evenzeer en niet in het minst bij jouw lange en moeilijke ziekte.
We hebben met jou meegeleefd. Je optimisme was gewoon wonderbaarlijk te noemen, géén mens doet dit jou na.
Je was enig en uniek in je soort.
Laat nu maar los, alles komt goed, ook met je twee prinsen. Ze hebben jouw genen. Ze zullen ook vechten.
Ooit staan we voor diezelfde poort, bij jou was het alleen iets vroeger.
Je mag daar ook gelukkig zijn.
Rouwregister
adieu Marie-Rose,mijn groot voorbeeld.. je hebt de strijd waardig en dapper gestreden..
Een hemelsblauwe vlinder
vliegt hoog in de lucht,
Hoger en hoger.....Het lijkt of de vlinder verdwenen is
omdat het blauw van de vlinder
hetzelfde is als de lucht......
Sterkte aan echtgenoot,lieve kindjes en Familie!
Waarom al dat vechten,
waarom al die pijn?
Je wilde hier niet weg,
je wilde bij ons zijn.
De strijd was oneerlijk
en helemaal niet terecht
Je wilde graag nog verder
maar verloor dit gevecht.
sterkte aan alle vrienden en familieleden .
Marie Rose, u kan nu in vrede rusten. Uw kinderen zullen in goede handen zijn en u zal van bovenuit kunnen zien dat ze niets tekort zullen komen. Slaap zacht
Ik leef enorm mee, met Frank, met de prinjes van Marie Rose en met haar ouders. Verder met de ongetwijfeld vele vrienden die ze had.
Veel sterkte aan de familie toegewenst. Afscheid nemen van zo'n sterke en moedige vrouw, is veel te vroeg gekomen. Mijn gedachten zijn bij de zoontjes. Dat ze hopelijk nog veel van hun mama mogen herinneren.
Uw heengaan is natuurlijk veel te vroeg en ik betuig langs dezeweg, mijn medeleven aan de nabestaanden maar vooral bedankt, bedankt dat jij er was voor Vlaanderen.
Er zijn geen woorden wanneer een afscheid veel te vroeg komt. Ze kunnen alleen vertellen over de mooie herinneringen aan een blije, enthousiaste, bekwame en o zo moedige jonge vrouw, moeder en politica. Het wonder was niet voor nu en voor deze wereld. Maar voor wie blijft geloven in het leven is er het uitzicht op een weerzien in een zachter, liever leven.
Veel moed en sterkte wens ik de kinderen, echtgenoot, familie en vrienden.
Met respect.
ik wilde via deze weg mijn innige dellneming toevertrouwen aan de familie van marie-rose en aan frank en haar twee kinderen,en hen veel sterkte toewensen in deze moeilijke tijden.
veel sterkte aan de familie en vooral voor haar twee jonge kindjes!