Toen ik het nieuws net hoorde over het overlijden van Marie-Rose kreeg ik een raar gevoel in m'n keel.
Ik kende Marie-Rose niet persoonlijk, maar ik volgde wel wat er gebeurde met haar.
Ik voelde met haar mee...
Ze heeft zo hard gevochten om nog zo lang mogelijk bij haar kinderen, haar 'prinsjes' te kunnen blijven,
ze had nu ook nog de man van haar leven gevonden...en dan gebeurt dit..
Maandenlang heeft ze niet willen toegeven aan die vreselijke ziekte die steeds erger en erger werd..
Ze heeft zo hard gestreden tot het niet meer kon.
Nu heeft ze eindelijk rust gevonden...de rust die ze eigenlijk wel meer dan verdient...
Maar het is zo verschrikkelijk moeilijk voor haar familie, haar man, maar vooral voor haar kinderen.
Ik wil hen allemaal heel veel sterkte toewensen in deze moeilijke tijden.
vind de steun bij elkaar die zij ook aan jullie heeft geboden die laatste maanden..
Ikzelf heb nu een jaar geleden ook iemand moeten afgeven van wie ik heel veel hield, aan die vreselijke
ziekte kanker. en het doet verschrikkelijk veel pijn iemand te moeten afgeven die je dolgraag ziet, maar
als je ziet en hoort hoeveel die personen moeten lijden en alle pijn verdragen...wens je hen op den duur,
na zulke lange strijd, toch eindelijk die welverdiende rust toe.
Dus slaap zacht Marie Rose!! xxxxx
Dikke knuffels aan haar prinsjes xxxxx
Isabel
Rouwregister
Ze zeggen dat alles op zijn tijd komt...
en dat zal ook zo wel wezen
maar waarom komt het meeste
dan zo ongelegen...
In een woord vreselijk allereerst voor de twee kinderen die hun mama nog zo hard nodig hebben en omdat ze toch zo hard gestreden heeft om haar ziekte zo waardig te dragen. Waar bleef ze de moet toch maar vandaan halen? Aan heel de familie vrienden en bekenden veel sterkte gewenst!!!
Je moeder blijft je moeder,
Zo eigen en vetrouwd.
Je wilt haar niet graag missen,
omdat je van haar houdt.
Maar eens komt de dag dat je haar moet
laten gaan.
Je vestand zegt dat het goed is,
maar in je ogen blinkt een traan.
Wat had ik graag geloofd dat er nog een mirakel plaats zou vinden. Helaas heeft dit niet mogen zijn. Je was een vrouw waarvoor ik veel bewondering had. Hoe je bleef vechten tot het laatste moment, je was een prachtige vrouw. Sterkte aan allen die je hier achterlaat. Rust nu maar, je hebt het verdiend.
Je was een prachtige vrouw,een voorbeeld voor anderen en een toonbeeld van moed ik heb voor je gebeden maar het heeft niet mogen zijn .Mama's behoren niet zo jong te sterven.Heel veel sterkte aan ieder die je lief was en in het bijzonder aan je 2 prinsjes en je echtgenoot en je ouders.
Na een lange ,doch moeige strijd, is Marie-Rose heengegaan , aan haar echtgenoot , kinderen en ouders stuur ik bij deze mijn diepbedroevde en innige deelneming.
Hopelijk vinden jullie allen steun in de gedachte aan een sterke , mooie en intelligente DAME.
innige deelneming u was en vrouw met en goed hart
onze oprechte deelneming aan gans de familie en veel sterkte en ook voor haar twee kinderen die ze achter moet laten.
Ik ben diep getroffen door het heengaan van Marie-Rose.
Veel sterkte aan de familie en haar kleine "PRINSJES"!
Mama zal altijd van jullie houden!!!
ria
Innige deelneming aan familie en vrienden ,veel sterkte in deze moeilijke dagen.
mijn oprechte deelneming
je ging veel te vroeg heen
dit treft ons zeer diep