Toen ik het nieuws net hoorde over het overlijden van Marie-Rose kreeg ik een raar gevoel in m'n keel.
Ik kende Marie-Rose niet persoonlijk, maar ik volgde wel wat er gebeurde met haar.
Ik voelde met haar mee...
Ze heeft zo hard gevochten om nog zo lang mogelijk bij haar kinderen, haar 'prinsjes' te kunnen blijven,
ze had nu ook nog de man van haar leven gevonden...en dan gebeurt dit..
Maandenlang heeft ze niet willen toegeven aan die vreselijke ziekte die steeds erger en erger werd..
Ze heeft zo hard gestreden tot het niet meer kon.
Nu heeft ze eindelijk rust gevonden...de rust die ze eigenlijk wel meer dan verdient...
Maar het is zo verschrikkelijk moeilijk voor haar familie, haar man, maar vooral voor haar kinderen.
Ik wil hen allemaal heel veel sterkte toewensen in deze moeilijke tijden.
vind de steun bij elkaar die zij ook aan jullie heeft geboden die laatste maanden..
Ikzelf heb nu een jaar geleden ook iemand moeten afgeven van wie ik heel veel hield, aan die vreselijke
ziekte kanker. en het doet verschrikkelijk veel pijn iemand te moeten afgeven die je dolgraag ziet, maar
als je ziet en hoort hoeveel die personen moeten lijden en alle pijn verdragen...wens je hen op den duur,
na zulke lange strijd, toch eindelijk die welverdiende rust toe.
Dus slaap zacht Marie Rose!! xxxxx
Dikke knuffels aan haar prinsjes xxxxx
Isabel
Rouwregister
hier zijn geen woorden voor,veel te jong en nog zoveel om voor te leven,je hebt een zeer moedige strijd geleverd!!
mijn oprechte deelneming aan de familie,kinderen en haar man!
onze oprechte deelneming voor de familie en vrienden,
veel sterkte voor de familie in deze zeer zware tijden,ze was een fantastiche vrouw
familie Lafosse-Massin
Mijn oprechte deelneming.
Veel sterkte aan de echtgenoot, de kinderen, de familie en de vrienden.
Ik had veel bewondering voor Marie-Rose, ze was zo moedig, spijtig dat dit zo moest eindigen.
mijn oprechte deelneming met het verlies van een sterke vrouw
Marie-Rose,
je verdiende onze bewondering en respect. Rust in vrede.
Geen berg te hoog voor het moedig zijn
Geen dal te laag voor de pijn
Vechten dat was wat je deed
Wat deed die ziekte wreed
Alles zat tegen
Maar toch gaf je het leven een zegen
Altijd blijven lachen was waar je aan dacht
Maar van binnen huilde je dan zacht
Het vechten hoeft niet meer
Daar leggen we ons bij neer
Wat een sterke vrouw, wat een onrechtvaardige strijd. Zij heeft ons geleerd om nooit op te geven, om steeds te blijven lachen, te blijven vechten. Bewonderenswaardig!
Toen gisteren het overlijdensbericht op het journaal kwam, heeft dat ongetwijfeld niemand onberoerd gelaten...
Heel veel sterkte voor alle personen die ze zo lief had.
je was een voorbeeld van moed voor alle kankerpatienten , heel spijtig dat je het niet overwonnen hebt.
veel moed aan je man , kindjes en familie
Ons medeleven bij het overlijden van deze opmerkelijke vrouw,zij heeft voor Vlaanderen meer dan een steen verlegd in het woelige water.
Veel sterkte voor de Heer Frank Vanhecke,die bijzonder veel moed aan de dag legde,
en haar alle bijstand verleende die zo broodnodig was.
Sterkte voor de ganse familie, dat zij de kinderen goed omringen.