Toen ik het nieuws net hoorde over het overlijden van Marie-Rose kreeg ik een raar gevoel in m'n keel.
Ik kende Marie-Rose niet persoonlijk, maar ik volgde wel wat er gebeurde met haar.
Ik voelde met haar mee...
Ze heeft zo hard gevochten om nog zo lang mogelijk bij haar kinderen, haar 'prinsjes' te kunnen blijven,
ze had nu ook nog de man van haar leven gevonden...en dan gebeurt dit..
Maandenlang heeft ze niet willen toegeven aan die vreselijke ziekte die steeds erger en erger werd..
Ze heeft zo hard gestreden tot het niet meer kon.
Nu heeft ze eindelijk rust gevonden...de rust die ze eigenlijk wel meer dan verdient...
Maar het is zo verschrikkelijk moeilijk voor haar familie, haar man, maar vooral voor haar kinderen.
Ik wil hen allemaal heel veel sterkte toewensen in deze moeilijke tijden.
vind de steun bij elkaar die zij ook aan jullie heeft geboden die laatste maanden..
Ikzelf heb nu een jaar geleden ook iemand moeten afgeven van wie ik heel veel hield, aan die vreselijke
ziekte kanker. en het doet verschrikkelijk veel pijn iemand te moeten afgeven die je dolgraag ziet, maar
als je ziet en hoort hoeveel die personen moeten lijden en alle pijn verdragen...wens je hen op den duur,
na zulke lange strijd, toch eindelijk die welverdiende rust toe.
Dus slaap zacht Marie Rose!! xxxxx
Dikke knuffels aan haar prinsjes xxxxx
Isabel
Rouwregister
In jouw boek schreef je aan ons de boodschap: pluk de dag!
Dat gaan we doen, Marie-Rose en we gaan bij elke tegenslag proberen om jouw grote voorbeeld te volgen: altijd vooruit kijken en blijven geloven in de toekomst. Bedankt voor die levensles die je zoveel mensen hebt gegeven. De strijd die je moest aangaan, was ongelijk, maar op geen enkel moment heb jij je zomaar gewonnen gegeven. De manier waarop jij met je ziekte bent omgegaan moet een steun zijn voor diegenen die je achterlaat en aan wie wij onze intense, innige deelneming willen betuigen. Er brandt een kaarsje voor jullie en voor Marie-Rose, dat haar kracht op jullie over mag gaan in deze moeilijke dagen!
Ria Maes, Dirk Jacobs, Ellen en Tess
ik vind het heel erg dat een vrouw van 38 jaar moet sterven aan baarmoederkanker. het is echt heel erg. veel medeleven met de familie van marie-rose morel!
Met een inmens respect moeten wij afscheid van U nemen. Ieder van ons voelt een heel groot respect voor U . Wat zijn polietieke interessens ook moge zijn .
De sterkte hoe U deze beproeving droeg is GROOTS. Is een voorbeeld 'dank daarvoor'
Mijn diep medeleven aan de Familie en een knuffel aan die lieve kindjes die het nu zonder Mama moeten doen maar in Franck een lieve Papa zullen vinden
Met oprechte deelneming aan haar man,haar zoontjes Marnix en Alexander, haar ouders, broer en zussen, familie en vrienden, alle kracht en steun die nodig is om dit te dragen.
Hilde
Beste familie en vrienden van Roos, terwijl sommige mensen zich druk maken om alledaagse dingen worden jullie met iets geconfronteerd dat jammer genoeg ook alledaags is, maar héél diepe littekens achterlaat!!! Iets dat zo onfair is en niet te bevatten. Ik hoop van harte dat jullie uit alle alledaagse dingen hoop putten die jullie een klein beetje kan doen lachen en gelukkig maken.
Maak er zeker mooie jaren van met de kindjes van Roos en herinner hen aan hun moeder, wat voor sterke, moedige vrouw zij was en zeker die laatste maanden van haar leven. Vele mensen zouden er een voorbeeld aan kun nemen!!!
Marie-rose mag je in vrede rusten.
Veel sterkte toegewenst aan uw kinderen en uw liefhebbende man frank.
heel veel sterkte aan de familie
We nemen afscheid van een prachtige vrouw, een prachtige moeder voor haar Prinsjes, dat ze als engel mag waken over haar jongens....
mijn medeleven gaat uit naar de familie en dan de twee kleintjes in het bijzonder!! Ze was een super moeder in de eerste plaats!! Politiek stond ik zeker niet op dezelfde lijn!! Maar man wat was zij een sterke vrouw!!
Spijtig genoeg de strijd verloren!!
Het gaat u goed!!!
mijn oprechte deelneming bij het heengaan van deze sterke persoonlijkheid, heel veel moed en sterkte tijdens de vele komende moeilijke momenten....