Toen ik het nieuws net hoorde over het overlijden van Marie-Rose kreeg ik een raar gevoel in m'n keel.
Ik kende Marie-Rose niet persoonlijk, maar ik volgde wel wat er gebeurde met haar.
Ik voelde met haar mee...
Ze heeft zo hard gevochten om nog zo lang mogelijk bij haar kinderen, haar 'prinsjes' te kunnen blijven,
ze had nu ook nog de man van haar leven gevonden...en dan gebeurt dit..
Maandenlang heeft ze niet willen toegeven aan die vreselijke ziekte die steeds erger en erger werd..
Ze heeft zo hard gestreden tot het niet meer kon.
Nu heeft ze eindelijk rust gevonden...de rust die ze eigenlijk wel meer dan verdient...
Maar het is zo verschrikkelijk moeilijk voor haar familie, haar man, maar vooral voor haar kinderen.
Ik wil hen allemaal heel veel sterkte toewensen in deze moeilijke tijden.
vind de steun bij elkaar die zij ook aan jullie heeft geboden die laatste maanden..
Ikzelf heb nu een jaar geleden ook iemand moeten afgeven van wie ik heel veel hield, aan die vreselijke
ziekte kanker. en het doet verschrikkelijk veel pijn iemand te moeten afgeven die je dolgraag ziet, maar
als je ziet en hoort hoeveel die personen moeten lijden en alle pijn verdragen...wens je hen op den duur,
na zulke lange strijd, toch eindelijk die welverdiende rust toe.
Dus slaap zacht Marie Rose!! xxxxx
Dikke knuffels aan haar prinsjes xxxxx
Isabel
Rouwregister
Wat een eindeloze bewondering heb ik voor jouw vechtlust Marie-Rose. Ik hoopte met jou en zovelen anderen mee op dat mirakel. Het nieuws van je dood kwam hard aan. Waarom moet iemand in de fleur van zijn leven zomaar gaan? Kanker, die vieze ziekte zou niet mogen bestaan!!
Je hebt velen geraakt met jou manier van omgaan in je ziekteproces. Hopelijk vind je nu rust.
Heel veel sterkte voor je dierbare nabestaanden die zonder je verder moeten. Je kindjes mogen trots zijn op zo'n sterke mama!
Veel sterkte aan gans haar familie....ze was een erg sterke vrouw!
een bijzondere moedige dame, haar echtgenoot Frank, een bijzondere liefdevolle man,
zeldzaam en daarom des te meer een gemis.
Sterkte voor diegenen die haar echt lief hadden.
ontroerend hoe het lot van één vrouw, vergezeld door haar man en haar twee kinderen
heel Vlaanderen eventjes doet nadenken over de belangrijke zaken in het leven en de waan van de dag
oprechte deelneming gewenst aan de familie van mevrouw Morel en haar vrienden.
Ik herinner me haar prachtige stem op radio 1 toen ze 'n column ten beste gaf over Halloween waarop ik ontroerd een reactie kwijt moest: 'Met een schijnbare kwinkslag wat verder af van het reilen en zeilen van onze planeet waarin de informatiestroom op die reactie na over een alles overschaduwend item verstek geeft, dat denk je toch, en die welhaast vertederende stem over een kitscherig geïmporteerd gedoe, dat is poëzie!' (28.10.2010) radio 1. Nu blijft er alleen nog leegte en het delen van verdriet met haar nabestaanden in de werkelijke betekenis van het woord.
onze oprechte deelneming bij dit verlies
sterkte voor de kinderen, echtgenoot en ouders
hier zijn geen woorden voor . sterkte voor heel de familie
Een moedige vrouw die bleef vechten tot het einde. Met veel respect neem ik afscheid van u die in het leven stond zoals er maar weinigen dit doen. Te vroeg heengegaan en zeker een groot verdriet voor degenen die achterblijven.
Ik wens de familie en vrienden veel sterkte in deze tijd van rouw en verdriet.
Toch verwachtte ik nog steeds van Mevrouw Morel dat ze nog wel een truckje uit haar toverhoed zo toveren en deze onrechtvaardige strijd zou winnen.. helaas het heeft niet mogen zijn. Ik wens haar 3 "Prinsen" en haar familie veel moed en sterkte.
Ons klein landje is een straffe madam kwijt. Veel sterkte aan gans de familie.