Marie Christine Cleen

Ik rij door de stad

Met stil verdriet,

Ik loop te fluiten,

Het is een lied dat ik niet ken

;Het heeft geen woorden.

Het voelt wat kil,

Nu jij er niet meer bent. 

Ik loop in de herfst te zingen,

Het is mistig en half klaar,

Dan komen de herinneringen,

Ik voel me wat getroost:

ik doe mijn best nu jij er weereen beetje bent

                                                                                  EB