René Van Stijvendael

75 Jaar

Geboren Nevele

Overleden 20/03/2010 Gent

René Van Stijvendael
  • Yuri De Bock

Rouwberichten

(1)
  • Een laatste brief aan jou, maar in gedachten zal ik je nog heel vaak schrijven.

    Helemaal laat ik je nooit gaan. Je blijft deel uitmaken van mijn leven, mijn bestaan.

    Als kind keek ik enorm naar je op. Je was niet alleen mijn Pa, maar ook mijn maatje.

    Niets was je voor mij teveel. Hoeveel pretparken hebben we samen niet-meermaals-afgeschuimd?

    Ik had echt een zorgelozen kindertijd, waar menig kind jaloers op was.

    Naarmate ik ouder werd en aan een eigen leven begon, had jij het moeilijk om me los te laten en me te volgen.

    Dat bracht de nodige strubbelingen met zich mee, maar NOOIT verloren we elkaar uit het oog!

    Dag en nacht stond je voor me klaar. Jou leven zou je hebben gegeven!

    We konden van elkaar op aan en dat was voor ons het belangrijkste.

    De laatste tijd hebben we samen kostbare momenten gedeeld. Ik had mijn vader en vriend teruggewonnen

    en besefte toen héél hard dat niets in het leven zo belangrijk is als je vader en moeder!

    De laatste maanden waren vaak emotioneel getint, mede door je gezondheidstoestand. Het was hard om jou

    er zo onderdoor te zien gaan, maar ik hield me sterk. De steun die ik ervaarde van vrienden en kenissen, zorgde er mede

    voor dat ik elke dag opnieuw voor je klaar kon staan. Ik had ervoor gekozen om bij jou te zijn. Om er te zijn als je me nodig had.

    Alles moest wijken voor die ene zo belangrijke persoon in mijn leven...MIJN PA!

    Een persoon die niemand kan vervangen en waar menigeen niet genoeg aandacht aan kan besteden.

    In je ogen las ik vaak je angst, pijn en verdriet, maar opgeven kende en wou je nog niet!

    Nog meer kostbare tijd wou ik niet verliezen. Samen zouden we die harde strijd aangaan! Gemakkelijk was het

    helemaal niet. Telkens weer werd het beetje hoop weer de grond in geboord!!! Dat maakte dat ik me vaak gefrustreerd, verdrietig en

    alleen voelde. Ik voelde me zo machteloos. Hoe graag ik het ook wou, ik kon je niet helpen

    Pa weet dat ik altijd van je zal blijven houden. De herinneringen aan jou blijf ik koesteren en dankbaar voor wat je voor mij betekende, zeg ik:"Bedankt Pa!" Ga nu maar...naar waar je heen moet. Je moet verder. Tot ziens Pa! xxx

Rouwregister

  1. Yuri De Bock brandde een kaars