Bob Davidse

Bedankt, Bob, voor alles wat je hebt betekend voor onze kinderen en het ga je goed, waar je ook mag zijn.

Bedankt, nonkel Bob, voor de vele leuke woensdagnamiddagen uit onze jeugd; wij zullen je nooit vergeten!

dank u voor die mooie jaren,jij maakte mensen gelukkige.

Al zijn we zelf reeds kalend of grijzend, je zal steeds een positief baken van vertrouwen uit onze jeugd blijven. Hiervoor dank ik je en wens je hierboven eeuwige vrolijke vrienden toe.

Wat mooie jeugdherinneringen ! Dankzij hem dronk ik wat melk en droeg ik fier mijn 'Melkpas'. Ik nam ook enkele gitaarlessen... Een grote mijnheer die een positieve invloed had op veel kinderen.
Innige deelneming aan heel zijn familie.

Nonkel Bob, bedankt vvor de mooie momenten in mijn jeugd.

Oprecht medeleven aan de familie.
Nonkel Bob, bedankt voor al die fijne tijd die we met jou, al kind, mochten doorbrengen. Rust nu maar uit !
Fam. Van de Laar - Bergmans

Nadat mijn ouders enkele jaren geleden overleden, begraaf ik vandaag, met spijt, definitief mijn jeugd. Met Bob Davidse verdwijnt de generatie van 'schoolmeesters' die de naoorlogse jeugd probeerde te onderwijzen wat we moesten leren: lezen, schrijven en rekenen, en als we dan al eens vrij hadden daarvan: leuke liedjes zingen en spannende TV kijken. Het lijkt vandaag allemaal wat oubollig, niet hip, maar o, wat hebben wij ervan genoten, geleerd en onthouden. Want uiteindelijk zijn wij, door onze schoolmeesters en ook door Nonkel Bob geworden tot wat we zijn: vakmannen, arbeiders, dokters, ingenieurs, verpleegkundigen, ...., mensen voor wie eerlijke arbeid het hoogste goed is waarvoor alles moet wijken, zelfs ons eigen heil.Dat Vlaanderen een moderne regio is geworden in de wereld hebben we te danken aan 'schoolmeesters' als 'Nonkel Bob'.
Onze generatie herkennen is niet moeilijk: zet een deuntje op zoals 'vrolijke vrienden': degene die zich omdraait, naar de luidspreker kijkt en meezingt: dat is een van on

groot man zal altijd grote nonkel zijn ,iemand die men nooit zal kunnen vervangen ,jammer

Als lid van het knapenkoor "De Lustige Heivinken" , destijds , k ben nu 52 jaar oud,een bekend koor in Vlaanderen en daarbuiten; had ik het geluk in de magische periode van de tv, nonkel Bob een paar maal in levende lijve te ontmoeten in het Amerikaans Theater te Brussel.Welnu die momenten blijven me tot nu bij.De warmte en de dynamiek die deze grote mens uitstraalde....Als we een uitspraak van nonkel Bob moeten blijven onthouden is het "Laat de kinderen kinderen zijn". Zeker in deze tijden moeten de kinderen veel missen van hun kind-zijn. Nonkel Bob ge zult mij altijd bijblijven, geniet van uw welverdiende rust en dank u voor alles.