Jean Driesmans

Maandag morgen was heel even schrikken als Ghislain mij belde met het droevige nieuws. Mn Driesmans deed mij altijd aan ons vader denken,zij hadden hetzelfde karakter (zacht) en konden heel goed met elkaar om.We kennen hem van als wij nog klein waren en hebben hem nooit met opgeheven stem of kwaad gezien ,wel altijd met de glimlach op zijn gezicht.Hij kon met het uitbrengen van de TC1 en Tc2  altijd uren voor zijn vuren staan staren naar de flammen die toch wel uniek waren ,je kon hem er niet voor weg krijgen.Maar hij mag er zeker fier op zijn om zo iets te verwezelijken.Telkens als wij hem tegenkwamen nam hij altijd de tijd om je te komen begroeten.Ik zal hem zeker missen en wens de familie en ook VFM FLam veel sterkte toe in deze droevige tijden.

Wauters Joelle en Arron Luc