Pierre Rooymans

Er zijn geen woorden voor een zieke van wie je weet: hij redt het niet.

Je streelt zijn wang, je ziet zijn ogen, je bent radeloos van verdriet.

Langzaam ben je van ons weggegleden, elke dag een beetje meer.

Telkens werd je weer iets ontnomen, dat deed jou en ons zo zeer.

De strijd was oneerlijk en heel onterecht, want je wilde nog zo graag verder,

maar verloor dit gevecht.

Het is een gemis en een stille pijn dat je nooit meer bij ons zal zijn.

Wat te zeggen nu je er niet meer bent,

hoe geraken we aan jouw afwezigheid gewend?

Afscheid nemen is het moeilijkst in het leven,

men leert het nooit, men begrijpt het niet.

Tot weerziens