Hilde Rens

Mijn diepste medeleven met de dierbaren van HildE/Yasmine.
Ik heb me vaak verbonden gevoeld met haar. Ik ben ook op 3 maart geboren en ben soms ook overgevoelig. Ik weet hoe ze zich moet gevoeld hebben, want ik kon haar pijn en wanhoop zo op haar aflezen als ze op het scherm verscheen.
Haar heengaan raakt me alsof het familie was. Ik zal nog vaak aan haar denken.
Rust zacht, lieve Hilde.

Yasmine, persoonlijk kende ik jou niet maar toch heb ik het gevoel alsof ik je wel gekend heb, jij straalde zoveel warmte ,vriendschap, en sympathie uit.
Jouw ogen straalden altijd van deugnieterij en ook een vleugje humor ging je niet uit de weg.
Helaas nam je deze beslissing, hopelijk ben je nu gekalmeerd en gelukkig waar je ook bent. Zorg goed voor je dochtertje daar vanuit de hemel en besef dat je een GROTE madam was en nog altijd bent. Veel sterkte aan haar ouders, zussen, familie, Marianne en vooral haar dochtertje. Wees blij met de jaartjes die jullie met zo'n prachtmens hebben kunnen delen. Het ga je goed Yasmine

Yasmine, je blijft een sterke dame in mijn ogen... Vindt de rust die je zocht... maar weet dat we je nu al missen... om wie je was in totaliteit...
Marianne, vindt troost in de mooie herinneringen samen en in jullie dochtertje...
Veel sterkte.

Sinds 2 jaar kijk ik naar de belgische tv, naar het programma wat je altijd presenteerde... Steeds viel me op wat voor een geweldige persoonlijkheid je had... Maar inderdaad, achter een gezicht kan veel verdriet zitten, nog meer wanhoop en deze werd jou te veel...

Nooit meer jou zien...
Alles wat zo gewoon lijkt voor zo velen, zolang het er maar is.

Je was een geweldige vrouw! Bedankt voor die fijne momenten...

liefs Rachelle

Er is mist, een grijze rouwende strook aan de hemel, mijn hoofd, mijn voeten. Derealisatie maakt zo nu en dan plaats voor intrigerende hersenspinsels... tot verdringing mij omarmt, voor even. De zon is heet. Ik heb het koud. Mensen spreken, maar vertellen niet. Ze horen, maar luisteren niet, denken... zonder koesteren.
De wereld kreunt onder druk van mentale defragmentatie en gebrek aan geraakt-mogen-worden. Eisen sleuren. Plicht duwt. "Moeten" stoot "willen" van de troon, tot men... zelf valt.

Veel woorden, maar toch geen woorden voor.

Meisje toch, meisje toch...

yasmine

iedere dag kijk ik naar je,
Wat moet je een groot verdried hebben gehad.
En niemand kon je daarbij helpen
je hebt zelf een uitweg uitgezocht omdat je verdried tegroot was,en niet meer aankon
ik kan je begrijpen er zullen je er veel wel begrijpen.
Mijn zoon heeft ons ook op deze manier verlaten.
Wij hadden het ook niet zien aankomen.
Als ik in de ogen van mijn zoon zien en dan die van u,
krijg ik het zokoud en dan denk ik waarom het is niemand waard waarvoor je leven voor moet opgeven.
Maar dan denk ik altijd hij & u zullen nu de rust hebben gevonden en gelukkiger zijn nu.
Er ga geen dag voorbij of denk en zie naar mijn zoon & u

Sonja

We zijn er echt kapot van,
we hadden dit totaal niet zien aankomen,
je was gebroken en gekwetst
dat wisten we wel
maar je zou het wel redden
jij ... sterke vrouw
maar het verdriet was te groot
de pijn zat te diep


hopelijk ben je nu gelukkig
nooit zullen wij je vergeten

rust zacht en tot ooit

Lieve Hilde,

wanneer jij verscheen, keek iedereen....
wanneer jij sprak, luisterde iedereen...
wanneer jij zong, genoot iedereen....

Jammer..België verliest een "grote" madam! Je zal nog
lang in onze gedachten blijven.

Sterkte aan de familie en vrienden. Vooral sterkte aan
Marianne...

We wensen de ouders en zussen en gans de familie, de collega's, de vrienden en de fans heel veel sterkte om dit verlies te verwerken.
Alsook aan Marianne een arm om haar schouder.
Marianne,
Vertel jullie dochter wanneer ze dit bergrijpt hoe een fantastische mee-moeder Yasmine voor haar was.