Georges Metten

Liefste Papa ,

Je was niet alleen mijn pa maar ook mijn held.
Maar de trein van het leven stopte en komt nu niet meer voorbij.

Ik denk aan de momenten , samen wandelen in de Zonhovense bossen , lang de purperen hei.
Stoppen aan je favoriete bankje , zonder woorden , gewoon zij aan zij.
We hadden de zelfde humor, vroeger nog meer want toen was Bompa er nog bij.
We hebben gelachen en gehuild , verschilde soms van mening maar je was er altijd voor mijn.

Ik kom duizenden woorden te kort om te zeggen hoe graag ik je zie.

Ga altijd met je blijven praten nu je er niet meer bent.
Ga altijd een je denken elke dag , elk moment.

Je wuifde nog naar me en zei tot morgen
Dat beeld zit voor altijd in mijn hoofd.

En wees niet ongerust , zal wel voor mama zorgen.

Je levensvuur zal altijd in mijn hart blijven branden , nee dat wordt nooit gedoofd.

Ga nog veel op veel op ons bankje zitten , maar nooit meer zij aan zij.
Zal aan je denken en weet het wel jij bent er bij.

Slaap nu maar zacht papa .
Je was mijn pa , mijn vriend en beschermer .
Zal je nooit vergeten.

Wilfried