Pater Phil Bosmans (89), de man die Bond Zonder Naam groot maakte in Vlaanderen, is dinsdag 17 januari overleden. De gezondheid van Bosmans, die in december 1994 een zwaar verkeersongeval overleefde, was al jaren fragiel. In 1995 bleven zijn rechterarm en -been verlamd na een beroerte. Sindsdien zat hij in een rolstoel.
Pater Phil Bosmans woonde de jongste jaren in alle stilte in het montfortanenklooster in Kontich-Kazerne. "Vorige dinsdag kreeg hij bronchitis", vertelde priester Patrick Hanjoul, de huidige directeur van Bond Zonder Naam die mee aan zijn ziekbed waakte. "Hij maakte koorts en is dan opgenomen in het Sint-Jozefziekenhuis in Mortsel, waar zijn gezondheid van kwaad naar erger is gegaan. Op dit moment is zijn toestand onomkeerbaar geworden. Het afscheid kan voor elk moment zijn, maar zijn hart blijft verbazend sterk."
Bond Zonder Naam
Terwijl veel mensen denken dat Phil Bosmans nog altijd de spreuken van Bond Zonder Naam schrijft, verliet hij de organisatie al in 1992. Geboren in het Limburgse Meeuwen-Gruitrode, trad hij in 1941 in bij de paters montfortanen in Rotselaar. Vier jaar later werd hij priester gewijd in Oirschot in Nederland. In 1957 werd hem gevraagd om de in 1934 opgerichte Bond Zonder Naam te gaan leiden. Bosmans leidde de Bond Zonder naam tot 1991. Hij maakte de organisatie groot in Vlaanderen, mede door de bekende maandspreuken met 'Vitaminen voor het hart'.
Phil Bosmans was een fenomeen: verguisd en bespot door intellectuelen, maar met talloze vrienden onder de 'gewone mensen'. Zijn maandspreuken met 'Vitaminen voor het hart' bereikten honderdduizenden gezinnen. Daarnaast legde hij een rusteloze activiteit aan de dag met stichtingen voor daklozen, ex-gevangenen, zigeuners, asielzoekers enz.
Bestseller
Met zijn eerste boek, onder de titel 'Menslief ik hou van je', nam hij een groot risico, want tegen alle commercieel gezond verstand in eiste hij een ongewone vorm: langwerpig, zodat het niet in de boekenkast paste. Van 'Menslief' zijn er wereldwijd meer dan 2 miljoen exemplaren verkocht. Tel daar al zijn andere boeken bij, en je komt op een verkoop van om en bij de tien miljoen boeken, wat hem de grootste bestsellerauteur van Vlaanderen maakt. In 1968 en 1991 ontving Bosmans de Visser Neerlandiaprijs. In datzelfde jaar kreeg hij ook de prijs van de Vlaamse Gemeenschap.
Bron: hbvl.be
Condoléances
De tranen rollen over mijn wangen. Mijn lieve moeke is op 6januari onverwacht overleden. Haar laatste woorden zal ik nooit vergeten "Merci mannekes, merci." Bedankt een woord dat vlug gezegd is en wij véél te weinig gebruiken. Jij ook bedankt Phil, groot voorbeeld, slaap zacht!
Sterker dan de dood is de herinnering en die blijft.
Dank voor zoveel goeds dat je hier hebt verwezenlijkt.
vaak gaf hij de mens als ze zware last moesten dragen moed verder te gaan en te geloven in de toekomst.
Phil een grroot mens
Phil,
uw spreuken heb ik practisch allemaal. Ze hangen op mijn bureau, in de keuken, op het toilet, .... Dankzij deze spreuken kon iedereen die het wou even stilstaan bij de levenslessen die jij meegaf. Dankuwel! We zullen ze nu meer dan ooit tevoren koesteren!
Mijn oprechte deelneming aan zijn familie en naaste vrienden
Dank u voor de mooie teksten en spreuken waar ik van jongs af aan al naar uitkeek, je bent een voorbeeld voor velen , sterkte aan familieleden ,vrienden en kennissen.
Dank u voor de mooie teksten en spreuken waar ik van jongs af aan al naar uitkeek, je bent een voorbeeld voor velen , sterkte aan familieleden ,vrienden en kennissen.
dank voor de steun dat ik kreeg uit je spreuken, je geloofsovertuiging en doorzettingsermogen. ik blijf ook nu erin geloven. dat uw steun nog veel mag betekenen voor ieder onder ons. van harte dank
Dank voor je fijn leven aan ons doorgegeven. Zovele woorden die mijn leven dragend hebben gemaakt. Zovele kleine woorden die mijn hart verblijden, zoveel ... om op te noemen, zoveel ...om dank te zeggen, zoveel....om te proberen U te volgen..
Een fantastisch persoon, waar niemand ongevoelig voor kan zijn!
Ik ben met zijn spreuken in contact gekomen tijdens mijn humaniora in Maaseik in de jaren zestig.
Dankbaarheid, ook van mij, voor de vele jaren van gelukkige momenten bij het zien van de nieuwe spreuk, de jarenlange mooie kalender die in onze keuken hangt, de urenlange gesprekken over BZN met onze aalmoezenier in de instelling,
Dank Phil, gij maakt deel uit van het collectief geheugen van alle Vlamingen