- yves dom
- Cilla Vermuyten
- Teresa Bruggeman
Avis de décès
(13)
-
Marie-Rose Morel, een licentiate geschiedenis, komt voor het eerst aan de nationale oppervlakte als ze in 1992 tot Aardbeiprinses en een jaar later tot Miss Vlaanderen wordt verkozen.Het is in die jaren dat Morel ook politiek actief wordt. Dat doet ze na het uiteenvallen van de VU bij de N-VA, de partij waar ze haar studiegenoot Bart De Wever terugvindt. Het kartel tussen N-VA en CD&V dat op 14 februari 2004 gesloten werd, is er voor Morel echter te veel aan. Ze verkast naar het Vlaams Belang.
Van fractieleidster tot kop van jut
Het is dan dat de politieke carrière van de ambitieuze Morel echt vorm krijgt. Ze wordt hetzelfde jaar nog Vlaams Parlementslid, en na de gemeenteraadsverkiezingen van 2006 fractieleidster in de Schotense gemeenteraad.
Vanaf haar komst profileert Morel zich binnen Vlaams Belang als 'verruimster', om zo stemmen af te snoepen van onder meer N-VA. 'Het is vrij spectaculair wat ze voor onze partij verwezenlijkt', blaast Vanhecke in 2005 de loftrompet.
Maar 2006 is een kanteljaar. Het momentum van Vlaams Belang keert, na jaren van steile opmars. Marie-Rose Morel en voorzitter Frank Vanhecke zijn kop van jut. Dat de twee dwars lagen bij de poging om Jean-Marie Dedecker in te lijven bij Vlaams Belang, wordt hen enorm kwalijk genomen.
De positie van Vlaams Belang in het politieke landschap heeft ook zo zijn invloed op die van Morel binnen de partij. Ze slaagt erin het onbreekbare trio Frank Vanhecke, Filip Dewinter en Gerolf Annemans uit elkaar te spelen. Frank Vanhecke kiest resoluut de kant van Morel, de twee anderen willen de partij opnieuw een ruwere koers zien varen.
De vete wordt niet alleen ideologisch gevoerd, maar ook persoonlijk. Verschillende leden binnen de partij verwijten haar haar ambitie en voortvarende karakter, maar – vooral – haar ‘erg innige band' met Frank Vanhecke wordt Morel niet in dank afgenomen.
Morel belandt binnen de partij op een zijspoor en dat tot uiting komt bij de Vlaamse en Europese verkiezingen van 2009. De Antwerpse krijgt geen verkiesbare plaats. In 2010 ziet ze af van een plaats op de lijst van Vaams Belang voor de federale verkiezingen. In de zomer van 2010 stapte ze uit de partij.
Ziek
In januari 2009 krijgt Morel een klap van heel andere aard te verwerken. Er wordt baarmoederkanker vastgesteld in een vergevorderd stadium. Morel ondergaat verschillende behandelingen en lijkt de ziekte overwonnen te hebben, maar hervalt een jaar later. In het najaar van 2010 worden uitzaaiingen naar de hersenen ontdekt.
De gewezen politica beseft dat het einde nu echt in zicht komt en trouwt begin dit jaar met Frank Vanhecke. Naar eigen zeggen in het belang van haar kinderen en ook 'omdat ze haar nieuwe man graag ziet'.
Marie-Rose Morel is op 8 februari 2011 overleden. Het voormalig Vlaams-Belanggezicht werd 38 en laat twee zoontjes achter.
Teken het online rouwregister
Bekijk enkele markante foto's
Si vous souhaitez devenir un (co) administrateur, contactez-nous via inmemoriam@lavenir.net. Visitez notre FAQ pour plus d'informations.
Si vous avez déjà un identifiant, cliquez ici pour vous connecter
Condoléances
veel sterkte gewenst aan haar echtgenoot en de kinderen zij was een sterke vrouw en een voorbeeld voor anderen door haar strijdlust
Mijn oprechte deelneming bij dit grote verlies!
Heel veel sterkte aan Frank ,de kindjes en familie !!!
Marie-Rose ,rust nu maar in vrede !!
We never forget you!!!!
Rust zacht allerliefste Marie-Rose, je leeft voor eeuwig in onze herinneringen. Je doorzettingsvermogen en kracht zullen nooit vergeten worden maar bovenal wens ik veel sterkte voor die 2 kleine schatten van jou. Mijn moederhart bloedt...Ik wens Frank ook héél veel sterkte toe...hij was je rots in de branding en gaf je hoop en gemoedsrust dat je zoontjes een sterke vaderfiguur zullen hebben waar ze kunnen op terugvallen wanneer het moment gekomen is....ik zal je missen, samen met nog vele anderen...je was een boegbeeld, een prachtdame !
X
Veel sterkte aan de familie ! Jullie hebben een hele sterke, moedige en mooie vrouw verloren. Maar je bent pas dood, als niemand meer aan je denkt ! Rust zacht moedige dame, respect!
Veel te vroeg heen gegaan...38 jaar en zo tegen de (vieze) ziekte moeten vechten en nog 2 kleintjes achterlaten ook.
Ik wens Frank en haar ganse naaste familie veel sterkte in deze sombere dagen,wat wij ook schrijven of wensen kan het verdriet van deze mensen niet wegnemen...38 jaar ppffff...:-((((
Veel sterkte aan de familie ! Jullie hebben een hele sterke, moedige en mooie vrouw verloren. Maar je bent pas dood, als niemand meer aan je denkt ! Rust zacht moedige dame, respect!
Ongeacht een radicaal andere politieke mening kan ik alleen maar bewondering uitdrukken voor de wijze waarop je hebt gevochten tot het laatste moment, de moed, eerlijkheid en vastberadenheid waarmee je voor je kinderen hun toekomst hebt gezorgd. Rust in vrede.
Afscheid nemen is met zachte vingers wat voorbij is dichtdoen
en verpakken in goede gedachten der herinnering...
is verwijlen bij een brok leven
en stilstaan op de pieken van pijn en vreugde...
Afscheid nemen is met dankbare handen weemoedig meedragen
al wat waarde is om niet te vergeten...
Leven is -vanaf zijn geboorte- voortdurend afscheid nemen,
loshaken om voort te gaan, zichzelf verliezen om zich te vinden...
Het risico nemen van de graankorrel om vruchten voort te brengen.
Afscheid nemen is het moeilijkste in het leven. Men leert het nooit.
Gelovigen nemen nooit afscheid van het leven.
diepe buiging vol respect
Luk Gorrebeeck
Hoewel politiek we zeker niet overeen zouden komen, toch innige deelneming aan familie en vrienden.
Marie-Rose, we hebben nog berichten gewisseld ... Het lijkt of het gisteren was ... Je bent een prachtvrouw, een prachtmoeder. Nooit heb ik iemand gekend die zo strijdvaardig was. De liefde voor je twee kleine mannen is oneindig groot. Ze zijn vandaag niet alleen een mama kwijt maar ook hun beste vriendin.... Nu ben je een ster aan de hemel, een ster die veilig over hen waakt, jij van hierboven en Frank, je man en soulmate, van hier op aarde ... Rust zacht Lieve Marie-Rose, je bent veel te vroeg heen gegaan .... Vergeten doe ik je nooit ....