Rosalia De Neef

"Vooruit is de weg":dat was de lijfspreuk van ons Moe.

Moeder die de weg toonde.

Echtgenote uit een stuk.

Vrouw met karakter op overschot.

Een greep uit de ervaringen die we meedragen:

Werken,ja,dat heeft ons Moe altijd gedan .

Van kindsbeen af,in jouw ouderlijk huis,in Liedekerke:winkel,café en beenhouwerij en dan o.a.nog rondfietsen om bestellingen op te nemen bij de mensen thuis of nog,tijdens de oorlog,met de volgeladen fiets langs het jaagpad van de Dender,tot in Aalst om "marchandis" te verkopen.

Later,in ons ouderlijk huis,in Denderleeuw,had je zelf een "ijzer en fantasie"winkel,nadien uitgebouwd tot een soort voorloper van de "sarma".

Werk genoeg en er bovenop nog je gezin,vader Oscar en drie opgroeiende zonen;en je bejaarde moeder,om voor te zorgen.Roza hielt alles recht!

Vakantie was uitzonderlijk maar toch maakte je de tijd om met je kleinkinderen fel gesmaakte daguitstapjes te maken naar zee.

Tegenslagen werden je niet gespaard met onder meer het afbranden van je ouderlijk huis in Liedekerke,op een vrieskoude besneeuwde decemberdag.Alles plat,alles weg.Gelukkig zonder menselijk verlies.

In Lourdes was je graag,dicht bij Maria.

De laatste jaren van je leven,kon je meer relaxen en kwam je volstrekt unieke persoonlijkheid en humor pas echt goed naar boven.

Wat hadden we een geluk met u als moeder!

Moe,voor ons de meest lieve en warme mens ooit.

Je lieve blik die meer sprak dan alle woorden.

Je glimlach en gebaar.

Ja,wij verstonden elkaar ,zonder woorden.

Moe bedankt voor alles wat u voor ons en iedereen gedaan hebt.

Doe de groeten aan je manneke,ons vader Oscar.

We missen je erg Moe!