Elisabeth De Volder

Dag Jacques en familie,

Was toevallig bij mijn moeder in Gent toen ik in haar krant het overlijdensbericht zag van je echtgenote.
Ik kon m'n ogen niet geloven....waar is de tijd dat jullie samen op weg begonnen te gaan....een tijd van studeren en plezier maken...van graag zien en voor anderen zorgen....
En nu is het voorbij, het lijkt allemaal zo onwezenlijk, het is moeilijk te vatten maar we zullen stap na stap het proberen een plaats te geven....
Ik bied jou en je familie mijn oprechte deelneming aan en mag de herinnering aan een lieve echtgenote en moeder voor eeuwig blijven bestaan.

Toen ik donderdagochtend mijn krant opende moest ik goed kijken of ik het wel goed gelezen had...een doodsbericht van Betty! Alhoewel het lang geleden was dat we elkaar gezien hebben ( humaniora !) toch kon ik het nauwelijks geloven....Soms had ik het gevoel nog steeds de giechelende tieners uit de jaren '60 te zijn....zulke berichten doen je dan met je beide voeten op de grond komen.
Innige deelneming aan de familie.

Hier staat "nemen we afscheid van", dat doen we niet! Betty,ik ben je zus! Ik wil geen "afscheid" nemen! Een deel van jou zal er altijd zijn en blijven.
Beste familie, ik hoop dat we elkaar zullen vinden in deze moeilijke tijd. Ik wens ieder van ons veel sterkte. Te vroeg, te snel. Te pijnlijk .
Sterkte aan allen !