Marie-Rose Morel

Wat een sterke vrouw, en wat een kracht en positivisme ze uitstraalde... Je kon haast niet geloven dat ze doodziek was, en tegen alle regels in geloofde ik dat ze het toch zou gaan halen... . Maar hoe sterk ze ook was, tegen deze kanker viel helaas niet te winnen :(. Hopelijk is ze nu op een betere plaats zonder pijn, en kan ze van hierboven haar zoontjes de kracht geven om door te gaan zonder hun mama... Dat ze in goede handen terecht mogen komen, en zich hun mama voor eeuwig zullen herinneren... Sterkte aan de hele familie...

Langs deze weg wil ik iedereen zeer veel sterkte toewensen en dan vooral Frank en haar 2 zoontjes. Moge deze schamele woorden een klein beetje troost brengen in deze donkere dagen.

Mijn oprechte deelneming aan Frank en de kindjes en gans de familie hoop dat jullie veel steun kunnen vinden met elkaar in deze moeilijke tijd

rust zacht je hebt het verdient
je was een zeer sterke vrouw

innige deelneming en heel veel sterkte voor de familie, ze was een moedige vrouw

Zonder woorden

Ik heb het genoegen gehad Marie-Rose te ontmoeten, momenten die me bijgebleven zijn. ze was een heel vriendelijke dame, en na het lezen van haar boek lijkt het alsof je haar als een vriendin kende, zo innig was het geschreven. Een moedige vrouw, en een sterke moeder. Veel sterkte aan iedereen die achter blijft, ook aan Frank, en bescherm haar kindjes zoals zij het zou gewild hebben. Rust zacht Marie-Rose

Veel sterkte wens ik jullie toe.
Soms is het leven niet zo rechtvaardig.
Er zijn geen woorden voor.

Na een moedige strijd,véél te vroeg van ons heengegaan,ik vind het verschrikkellijk!Mensen zeuren,over kleinigheden,over futuliteiten,daar is het leven te kort voor,dikke knuffel aan haar kinderen,die nu zonder hun mama verder moeten,is verschrikkellijk,zonder moeder leven,sterkte ook aan Frank

met veel verdriet maar overtuigt van ALLES gedaan te hebben wat moest gebeuren ben je overgegaan naar een rust en pijnloze plaats waar je als altijd goede MAMAkloek kan zien dat jou Prinsjes jou nooit zullen vergeten
het gaat je goed, we gaan jou lach missen

sonja sweert