Toen ik het nieuws net hoorde over het overlijden van Marie-Rose kreeg ik een raar gevoel in m'n keel.
Ik kende Marie-Rose niet persoonlijk, maar ik volgde wel wat er gebeurde met haar.
Ik voelde met haar mee...
Ze heeft zo hard gevochten om nog zo lang mogelijk bij haar kinderen, haar 'prinsjes' te kunnen blijven,
ze had nu ook nog de man van haar leven gevonden...en dan gebeurt dit..
Maandenlang heeft ze niet willen toegeven aan die vreselijke ziekte die steeds erger en erger werd..
Ze heeft zo hard gestreden tot het niet meer kon.
Nu heeft ze eindelijk rust gevonden...de rust die ze eigenlijk wel meer dan verdient...
Maar het is zo verschrikkelijk moeilijk voor haar familie, haar man, maar vooral voor haar kinderen.
Ik wil hen allemaal heel veel sterkte toewensen in deze moeilijke tijden.
vind de steun bij elkaar die zij ook aan jullie heeft geboden die laatste maanden..
Ikzelf heb nu een jaar geleden ook iemand moeten afgeven van wie ik heel veel hield, aan die vreselijke
ziekte kanker. en het doet verschrikkelijk veel pijn iemand te moeten afgeven die je dolgraag ziet, maar
als je ziet en hoort hoeveel die personen moeten lijden en alle pijn verdragen...wens je hen op den duur,
na zulke lange strijd, toch eindelijk die welverdiende rust toe.
Dus slaap zacht Marie Rose!! xxxxx
Dikke knuffels aan haar prinsjes xxxxx
Isabel
Condoléances
namens de mµfamilie Meyvis gekondukeert .
Beste familie leden van marie -rose Morel
Ik heb verleden week het dagboek uitgelezen heb soms ook een traantje weg gepinkt zeker toen er geschreven werdt van de slechte dagen tijdens de gemokuur , en als ze haar twee prinsjes moest missen . Ik ben blij in haar plaats dat ze tot de laatste moment van haar twee prinsjes als ook van frank heeft kunnen genieten , ze heeft het geluk gehad om het boek met het klavertje 4 af te maken . Ja Marie -Rose ge waardt een klasse vrouw , een prinsses voor uw prinsjes , ge ziet wel hoeveel mensen nog aan U denken , een mens sterft elke dag een beetje maar ge zijt pas dood als ge vergeten zijt
Dag MRose, zag naar al je TV optredens (vb bij het journaal), vond je een bijzonder kranige vrouw met bijzonder veel tegenslag. Alleen op 't allerlaatste mocht je het volle geluk smaken met Frank, wat een geluk toch nog. Ik kocht gisteren je boek bij de GB, het ziet er op het eerste zicht tamelijk volledig uit en vooral met tal van prachtige foto's erin een echt fotomodel waardig. Bijzonder spijtig dat jij dezelfde weg moest inslaan als onze An Christy en dat de medische sector nog te onwetend is tot op de dag van vandaag om je een verdere kans op leven te geven. Bijzonder erg allemaal. Daag groetjes Mireille
we zullen hem nooit vergeten !!
Klassevrouw!***