Toen ik het nieuws net hoorde over het overlijden van Marie-Rose kreeg ik een raar gevoel in m'n keel.
Ik kende Marie-Rose niet persoonlijk, maar ik volgde wel wat er gebeurde met haar.
Ik voelde met haar mee...
Ze heeft zo hard gevochten om nog zo lang mogelijk bij haar kinderen, haar 'prinsjes' te kunnen blijven,
ze had nu ook nog de man van haar leven gevonden...en dan gebeurt dit..
Maandenlang heeft ze niet willen toegeven aan die vreselijke ziekte die steeds erger en erger werd..
Ze heeft zo hard gestreden tot het niet meer kon.
Nu heeft ze eindelijk rust gevonden...de rust die ze eigenlijk wel meer dan verdient...
Maar het is zo verschrikkelijk moeilijk voor haar familie, haar man, maar vooral voor haar kinderen.
Ik wil hen allemaal heel veel sterkte toewensen in deze moeilijke tijden.
vind de steun bij elkaar die zij ook aan jullie heeft geboden die laatste maanden..
Ikzelf heb nu een jaar geleden ook iemand moeten afgeven van wie ik heel veel hield, aan die vreselijke
ziekte kanker. en het doet verschrikkelijk veel pijn iemand te moeten afgeven die je dolgraag ziet, maar
als je ziet en hoort hoeveel die personen moeten lijden en alle pijn verdragen...wens je hen op den duur,
na zulke lange strijd, toch eindelijk die welverdiende rust toe.
Dus slaap zacht Marie Rose!! xxxxx
Dikke knuffels aan haar prinsjes xxxxx
Isabel
Condoléances
Lieve dappere Marie Rose
slaap zacht, je hebt het zeker verdient!
waar je ook bent, ik ben zeker dat je over je 3 prinsen zal waken;
We vergeten je niet
het gaat je goed.....
je bent er niet meer ...
je hebt een lange weg afgelegd , maar helaas is deze ten einde gekomen
we kunnen veel van je strijdlust leren ...
rust zacht ...
sterkte aan de familie
Sterkte aan de nabestaanden
Afscheid nemen is het moeilijkste wat er is.men leert het nooit.Oprechte deelneming
met het verlies van deze sterke vrouw Mama en Echtgenote.
Soms zegt men dat de dood ons allemaal tot gelijken maakt. Maar dat is niet zo: elk van ons is uniek en blijft uniek voor eeuwig en altijd. Dat je na deze korte doortocht in het aardse leven nu deel moge hebben aan het eeuwige Bestaan.... Di Ankh Djet!
Ik wil graag mijn medeleven betuigen aan haar echtgenoot de kinderen, familie en vrienden en alle mensen met een meevoelend hart, bij het overlijden van Marie-Rose Morel. Een moedige vrouw die een voorbeeld was in haar ziekte voor ons allemaal.
Persoonlijk gedicht uit respect voor Marie-Rose Morel.
Bestemming
Laat mij één worden
met mijn gevoelens
en zachtjes weg glijden,
naar een bestemming
die in het oneindige
geduldig op me heeft gewacht.
Ik laat hier achter
wat men mij heeft toe bedeeld,
bundel krach, liefde en wijsheid
samen tot één geheel.
Want deze gelukzaligheid
zal een verlangen zijn,
op mijn laatste reis
naar een onbekende thuis.
Roger Bamps
Een diep gevoel van medeleven aan haar familie en haar man Frank . Ook een intens
verdriet dat haar moed en haar hoop het niet overwonnen. Marie Rose is een voorbeeld
voor ons allen, ik kan niet geloven dat het leven voor haar voorbij is. Ze leeft verder in een hemel , waar wij niets over weten, maar zij wel.
Met een innig meedeleven aan allen die haar beminden.
Moniek Depape
Marie- Rose mijn dank voor je strijd.....
mijn deelneming aan de ganse familie in het bijzonder aan je kinderen, je huidige echtgenoot en je ex-man....
Waarom zijn er zoveel vragen
Waarom is er zoveel pijn
Waarom zijn er zoveel dingen
Die niet te begrijpen zijn
Het leven kan onrechtvaardig zijn. Je was veel te jong om ons nu reeds te verlaten...
Het ga je goed Straffe Madame.