Toen ik het nieuws net hoorde over het overlijden van Marie-Rose kreeg ik een raar gevoel in m'n keel.
Ik kende Marie-Rose niet persoonlijk, maar ik volgde wel wat er gebeurde met haar.
Ik voelde met haar mee...
Ze heeft zo hard gevochten om nog zo lang mogelijk bij haar kinderen, haar 'prinsjes' te kunnen blijven,
ze had nu ook nog de man van haar leven gevonden...en dan gebeurt dit..
Maandenlang heeft ze niet willen toegeven aan die vreselijke ziekte die steeds erger en erger werd..
Ze heeft zo hard gestreden tot het niet meer kon.
Nu heeft ze eindelijk rust gevonden...de rust die ze eigenlijk wel meer dan verdient...
Maar het is zo verschrikkelijk moeilijk voor haar familie, haar man, maar vooral voor haar kinderen.
Ik wil hen allemaal heel veel sterkte toewensen in deze moeilijke tijden.
vind de steun bij elkaar die zij ook aan jullie heeft geboden die laatste maanden..
Ikzelf heb nu een jaar geleden ook iemand moeten afgeven van wie ik heel veel hield, aan die vreselijke
ziekte kanker. en het doet verschrikkelijk veel pijn iemand te moeten afgeven die je dolgraag ziet, maar
als je ziet en hoort hoeveel die personen moeten lijden en alle pijn verdragen...wens je hen op den duur,
na zulke lange strijd, toch eindelijk die welverdiende rust toe.
Dus slaap zacht Marie Rose!! xxxxx
Dikke knuffels aan haar prinsjes xxxxx
Isabel
Condoléances
veel sterkte aan haar echtegenoot en kinderen die veel te jong hun mama moeten missen
Heel veel sterkte en m'n innige deelneming voor de naaste familie en voor haar kindjes! xxx
een moedige vrouw, een fantastische moeder, je laat zo'n mooie herinneringen na !
Sterkte voor de kinderen, voor Frank, voor de ouders en naaste familie
mijn deelname in de rouw voor familie & vrienden bij dit verlies<
de dood is geen afschijt maar is een eeuwige herinnering zij mijn vader altijd
en zo bijf ze ook in mijn gedachten
dank u Marie-Rose
Moge onze blijk van deelneming in de rouw bij het verlies van Marie-Rose een steun en trooost voor u allen zijn in deze in-trieste tijd. Wat ook wij niet voor mogelijk hielden is toch gebeurt.Waarom waarom toch, en zo snel!
Aan Frank,de ouders,de zus en ook de zoontjes van Marie-Rose wou ik graag zeggen:
" Wanneer je verdrietig bent, blik dan opnieuw in je hart en je zult zien dat je weent om hetgeen je vreugde bracht".
Ik deel je politieke voorkeur niet, maar ik had je van harte een langer en makkelijker leven gegund...
Bekijk het verdere leven van uw kinderen vanuit uw ziel vanuit een van de sterren
hier boven!
Dat je eeuwig gelukkig kan zijn hierboven, dat wens ik je!
Dat de kinderen en nabestanen zo moedig kunnen zijn als hun mama, het is een goed voorbeeld geweest.
Chapeau Mevr. Morel
adieu Marie-Rose,mijn groot voorbeeld.. je hebt de strijd waardig en dapper gestreden..