Toen ik het nieuws net hoorde over het overlijden van Marie-Rose kreeg ik een raar gevoel in m'n keel.
Ik kende Marie-Rose niet persoonlijk, maar ik volgde wel wat er gebeurde met haar.
Ik voelde met haar mee...
Ze heeft zo hard gevochten om nog zo lang mogelijk bij haar kinderen, haar 'prinsjes' te kunnen blijven,
ze had nu ook nog de man van haar leven gevonden...en dan gebeurt dit..
Maandenlang heeft ze niet willen toegeven aan die vreselijke ziekte die steeds erger en erger werd..
Ze heeft zo hard gestreden tot het niet meer kon.
Nu heeft ze eindelijk rust gevonden...de rust die ze eigenlijk wel meer dan verdient...
Maar het is zo verschrikkelijk moeilijk voor haar familie, haar man, maar vooral voor haar kinderen.
Ik wil hen allemaal heel veel sterkte toewensen in deze moeilijke tijden.
vind de steun bij elkaar die zij ook aan jullie heeft geboden die laatste maanden..
Ikzelf heb nu een jaar geleden ook iemand moeten afgeven van wie ik heel veel hield, aan die vreselijke
ziekte kanker. en het doet verschrikkelijk veel pijn iemand te moeten afgeven die je dolgraag ziet, maar
als je ziet en hoort hoeveel die personen moeten lijden en alle pijn verdragen...wens je hen op den duur,
na zulke lange strijd, toch eindelijk die welverdiende rust toe.
Dus slaap zacht Marie Rose!! xxxxx
Dikke knuffels aan haar prinsjes xxxxx
Isabel
Condoléances
8 februari zit in mijn geheugen gegrift : mijn verjaardag .... eveneens 38. Ook ik ben al 2 x geconfronteerd geweest met baarmoederkanker en ...... ik had het geluk volledig genezen te zijn. Waarom werd jou dit niet gegund? Allemaal vragen waarop zelfs dokters niet kunnen antwoorden waarom ik wel en jij niet mocht genezen. Vol ongeloof vernam ik gisteravond het nieuws dat je er niet meer bent. Vol ongeloof ja want daags voordien las ik nog je zelfgeschreven column dat er terug hoop was en je stiekem terug plannetjes ging maken met je 2 prinsen. Je was een sterke, moedige vrouw die zo hard gevochten heeft ... voor de toekomst van de 2 prinsen, Frank, haar familie. We zijn een grote madam verloren en wensen de 2 prinsjes (zoals ze hen zelf noemde), Frank en haar familie veel moed en steun in deze moeilijke periode
Respect.
Veel sterkte aan de familie en vrienden.
Je hebt het gevecht verloren en je bent weg.
Maar in gedachte ben je steeds bij ons en springlevend.
Rust zacht Roosje.
Aan Frank en de kinderen wens ik veel sterkte in dit zware moment.
Lieve Marie-Rose, je blijft in onze gedachten als een lieve, goedlachse vrouw, een fantastische moeder, en sinds kort een liefhebbende echtgenote voor Frank, dank zij hem kan je in vrede rusten, je weet dat jij en hij over hen zullen waken, jij als engel, terwijl je alleen mama wilde zijn, gebeden hebben niet geholpen, maar ik hoop dat je vrede vind, lieve familie, Frank en de vele vrienden, zorg voor haar nalatenschap, haar 2 kindjes, laten zij de troost brengen die jullie nodig hebben in deze donkere tijd, je hebt gestreden als een leewin om bij hun te kunnen blijven, ik zal je nooit vergeten, en zo zul je nooit volledig weg zijn, ik vind het een van de vreselijkste berichten sinds de dood van mijn geliefde echtgenoot, sterkte iedereen, heel veel sterkte, Emilienne huenaerts, Deurne.
Wij hopen dat ze nu, zonder pijn, eindelijk de rust gevonden heeft, rust die ze zo hard nodig had,en wij wensen haar echtgenoot en haar zoontjes heel veel sterkte nu en in de toekomst.
Er zijn geen woorden om deze uitzonderlijke vrouw en moeder te eren.
Daarom enkel:welgemeende deelneming in uw verdriet bij dit verlies.
Waar je ook bent,Marie-Rose,maak er ook daar het beste van!
Sylvia.
ik en mijn vriend wensen de familie heel veel sterkte toe.
Marie-rose je hebt gevochten en gestreden maar je hebt het jammer genoeg niet kunnen overwinnen
wat is het leven zo onrechtvaardig,een jonge moeder die er nog zo nodig is voor haar kinderen en man.zo een moedige, stijdlustige vrouw tot het laatste,RIP Marie-Rose
Innige deelneming en veel sterkte voor haar man,kinderen en familie
Veel sterkte aan Frank, haar kinderen en haar ouders.
Politieke meningen mogen nog zo verschillen, als mens is dit een zware klap en ik hoop oprecht dat iedereen dat erkent.
Het worden moeilijke tijden voor haar familie en ik hoop dat iedereen die rouw sereen laat verlopen, zonder politieke of godsdienstige incidenten.
Een moeder, een dochter, een echtgenote het zou niet mogen zo jong. Voor alle mensen in de zelfde situatie hoop ik dat ze even sterk en inspirerend mogen zijn.
Ik heb veel bewondering voor haar moed en doorzettingsvermogen. Ze heeft gevochten met al de kracht dat ze in zich had, maar het was een ongelijke strijd.
Innige deelneming gewenst aan haar kindjes, echtgenoot en familieleden.