Toen ik het nieuws net hoorde over het overlijden van Marie-Rose kreeg ik een raar gevoel in m'n keel.
Ik kende Marie-Rose niet persoonlijk, maar ik volgde wel wat er gebeurde met haar.
Ik voelde met haar mee...
Ze heeft zo hard gevochten om nog zo lang mogelijk bij haar kinderen, haar 'prinsjes' te kunnen blijven,
ze had nu ook nog de man van haar leven gevonden...en dan gebeurt dit..
Maandenlang heeft ze niet willen toegeven aan die vreselijke ziekte die steeds erger en erger werd..
Ze heeft zo hard gestreden tot het niet meer kon.
Nu heeft ze eindelijk rust gevonden...de rust die ze eigenlijk wel meer dan verdient...
Maar het is zo verschrikkelijk moeilijk voor haar familie, haar man, maar vooral voor haar kinderen.
Ik wil hen allemaal heel veel sterkte toewensen in deze moeilijke tijden.
vind de steun bij elkaar die zij ook aan jullie heeft geboden die laatste maanden..
Ikzelf heb nu een jaar geleden ook iemand moeten afgeven van wie ik heel veel hield, aan die vreselijke
ziekte kanker. en het doet verschrikkelijk veel pijn iemand te moeten afgeven die je dolgraag ziet, maar
als je ziet en hoort hoeveel die personen moeten lijden en alle pijn verdragen...wens je hen op den duur,
na zulke lange strijd, toch eindelijk die welverdiende rust toe.
Dus slaap zacht Marie Rose!! xxxxx
Dikke knuffels aan haar prinsjes xxxxx
Isabel
Condoléances
veel sterkte voor de familie en kinderen
heel veel sterkte aan de familie
Een ambitieuse vrouw, een toegewijde echtgenote en een liefdevolle moeder.
Sterkte aan Frank, haar 2 kinderen en familie.
Ze was een sterke en moedige vrouw die wilde leven om haar kinderen te zien opgroeien. dat is haar ontnomen; Haar strijd is nu gestreden. Rust zacht Marie-Rose.
Aan Frank,haar kinderen en de familie veel sterkte in deze verschrikkelijke moeilijke periode.Ik heb haar verhaal van het begin tot het einde gevolgd,een moedige,sterke strijdlustige vrouw.Ik heb er eigenlijk geen woorden voor!
Mijn deelneming en veel sterkte voor de familie en vrienden, zeker voor haar ouders en kinderen maar ook niet te vergeten haar zussen en broer (ik ben zelf men 29-jarige broer en vader aan kanker verloren). Vaak worden die een beetje vergeten wat begrijpelijk is omdat de aandacht vooral naar de ouders gaat. Een kind verliezen is het ergste wat je kan meemaken volgens mij. Het is niet eerlijk, zo jong te moeten sterven. Veel sterkte in deze moeilijke periode!
Marie de naam van mijn dochtertje,ik zal je nooit vergeten.
Jou levenslust daar zal ik in moeilijke tijden altijd aan terugdenken,want veel is zo onbelangrijk als ik naar jou kijk.
Jou aanwezigheid in dit leven zal voor vele een voorbeeld zijn en blijven.
Rust zacht Pascale.
Mijn oprechte deelneming voor dit grote verlies. Ik wens heel veel sterkte aan haar familie en in het bijzonder aan haar twee jonge kinderen.
Het zou niet mogen, een jonge mama met 2 kleine prinsen.
Ik heb altijd veel bewondering gehad voor Marie Rose, hoe ze met haar ziekte omging.
Toch wordt je dan nog even stil bij het bericht woensdagmorgen.
Ik wil mijn deelneming betuigen aan haar echtgenoot, kinderen, haar ouders en zus.
Persoonlijk heb ik u nooit gekend maar jouw column in HLN volgde ik trouw! Wat een moedig mensje was je. Je bent heengegaan op de verjaardag van mijn ventje,dus ik zal jou nooit vergeten. Sterkte aan de familie en het gaat je goed waar je ook mag zjn.