Toen ik het nieuws net hoorde over het overlijden van Marie-Rose kreeg ik een raar gevoel in m'n keel.
Ik kende Marie-Rose niet persoonlijk, maar ik volgde wel wat er gebeurde met haar.
Ik voelde met haar mee...
Ze heeft zo hard gevochten om nog zo lang mogelijk bij haar kinderen, haar 'prinsjes' te kunnen blijven,
ze had nu ook nog de man van haar leven gevonden...en dan gebeurt dit..
Maandenlang heeft ze niet willen toegeven aan die vreselijke ziekte die steeds erger en erger werd..
Ze heeft zo hard gestreden tot het niet meer kon.
Nu heeft ze eindelijk rust gevonden...de rust die ze eigenlijk wel meer dan verdient...
Maar het is zo verschrikkelijk moeilijk voor haar familie, haar man, maar vooral voor haar kinderen.
Ik wil hen allemaal heel veel sterkte toewensen in deze moeilijke tijden.
vind de steun bij elkaar die zij ook aan jullie heeft geboden die laatste maanden..
Ikzelf heb nu een jaar geleden ook iemand moeten afgeven van wie ik heel veel hield, aan die vreselijke
ziekte kanker. en het doet verschrikkelijk veel pijn iemand te moeten afgeven die je dolgraag ziet, maar
als je ziet en hoort hoeveel die personen moeten lijden en alle pijn verdragen...wens je hen op den duur,
na zulke lange strijd, toch eindelijk die welverdiende rust toe.
Dus slaap zacht Marie Rose!! xxxxx
Dikke knuffels aan haar prinsjes xxxxx
Isabel
Condoléances
IK BEN DIEP GETROFFEN DOOR HET HEENGAAN VAN MARIE-ROSE.
VEEL STERKTE AAN DE FAMILIE EN HAAR KLEINE "PRINSJES"!
MAMA HOUDT ZEER VEEL VAN JULLIE!
ria
Spijtig dat Marie Rose de strijd heeft moeten opgeven, maar haar nagedachtenis zal blijven voortleven in de Vlaamse harten. Wij moeten er dankbaar voor zijn dat zo een moedige vrouw ons is voorgegaan. Men zegt dat tijd alle wonden heelt, misschien is dat niet helemaal juist, maar de scherpe kanten zullen wel wat vervagen en de pijn zal dragelijker worden. Marie Rose, Frank en haar goede familie zijn waardige mensen waar we allemaal van moeten leren. Dank U Frank en familie Morel.
Onze oprechte deelneming
Zo een supermama en vrouw verliezen doet pijn , ook al heeft ze zo moedig en sterk
haar ziekte gedragen.
Ze zal voor altijd in ons geheugen en hart verder leven
Heel veel sterkte aan de hele familie
De fam Grootaers Dannielle
Roosje, ik heb nog nooit een vrouw gekend met zoveel vechtlust.
Aan alles heb je gedacht voor de toekomst, je man, je kindjes en familie...
Nu ben jij gelukkig in de hemel en kan je waken over iedereen.
Vaarwel en tot weerziens.
Lieve
Gemis,intens verdriet,vele zorgen om hoe het verder moet... Kijkend naar de kinderen, hoe zal hun mama voort in hun gedachten leven ? Elke herinnering aan haar zal u steun bieden. Elke traan zal plaats maken voor een mooie lach. Als ik kijk naar L nu 12 jaar, die zijn mama verloren heeft op dezelfde wijze, dan kan ik zeggen dat het nu na 8 jaar heel goed met hem gaat. Mama is in gedachten bij ons en we kunnen nu ook over haar praten zonder veel verdriet en terugdenken aan de mooie tijd met haar, zonder daarbij te lang stil te staan bij de ziekte. Het zal voor u een zware weg lijken, maar u komt er wel..de ene dag al beter dan de andere.. gesterkt door alle mooie herinneringen !
Heel veel sterkte gewenst aan de hele familie.
Jullie mogen trots zijn op zo'n moedige vrouw.
Ik denk dat ze een voorbeeld is voor heel velen.
pehrsson-Vandenbussche
ROOSJE IK DENK VEEL AAN U
ZAL JE MISSEN
VEEL STERKTE AAN DE FAMILIE.
May this time of sadness pass gently on its way
and may beautiful memories remain as precious keepsakes,
forever in you hearts
With deepest Sympathy
Jacqueline Henrotay
Marie Rose is niet meer, heb haar ook nooit gekend, heb haar wel gevolgd de laatste maanden. Opmerkelijke vrouw, intens ook. Zo waren jullie naar de buitenwereld toe ook als koppel. Dit kan geen integer mens onberoerd laten.Ik wens jou verder alle geluk, ook met de kindjes. Toi Toi. Françoise
Ik wens mijn oprechte deelneming te getuigen bij het verlies dat jullie veel te vroeg komt te treffen. Bovendien heb ik een ontzettende eerbied voor haar moed en strijdlust op alle gebied. Veel sterkte.