Toen ik het nieuws net hoorde over het overlijden van Marie-Rose kreeg ik een raar gevoel in m'n keel.
Ik kende Marie-Rose niet persoonlijk, maar ik volgde wel wat er gebeurde met haar.
Ik voelde met haar mee...
Ze heeft zo hard gevochten om nog zo lang mogelijk bij haar kinderen, haar 'prinsjes' te kunnen blijven,
ze had nu ook nog de man van haar leven gevonden...en dan gebeurt dit..
Maandenlang heeft ze niet willen toegeven aan die vreselijke ziekte die steeds erger en erger werd..
Ze heeft zo hard gestreden tot het niet meer kon.
Nu heeft ze eindelijk rust gevonden...de rust die ze eigenlijk wel meer dan verdient...
Maar het is zo verschrikkelijk moeilijk voor haar familie, haar man, maar vooral voor haar kinderen.
Ik wil hen allemaal heel veel sterkte toewensen in deze moeilijke tijden.
vind de steun bij elkaar die zij ook aan jullie heeft geboden die laatste maanden..
Ikzelf heb nu een jaar geleden ook iemand moeten afgeven van wie ik heel veel hield, aan die vreselijke
ziekte kanker. en het doet verschrikkelijk veel pijn iemand te moeten afgeven die je dolgraag ziet, maar
als je ziet en hoort hoeveel die personen moeten lijden en alle pijn verdragen...wens je hen op den duur,
na zulke lange strijd, toch eindelijk die welverdiende rust toe.
Dus slaap zacht Marie Rose!! xxxxx
Dikke knuffels aan haar prinsjes xxxxx
Isabel
Condoléances
Lieve Marie Roos je blijft in ons hart en gedachten ,prachtvrouw ,pracht vriendin,een groot voorrecht je gekend te hebben .
Lydie en Henri -Hoboken
Met weinig woorden kan veel geuit worden ! Respect !Marie-Rose heeft niet de kans gekregen !!
Ik blijf haar steunen , in wat zij wou ....verwezenlijkt zien .... Ik ben van hier ...geboren, getogen , gewerkt , mah waar zijn die Vlamingen .
Jos Dupre uit Westerlo, heel zijn familie waren Vlamingen, op-en-top. zij waren geburen Zij waren voor Vlamingen De Volksunie . .En wat heeft Jos gedaan , je weet het wel zekers . Hij is overgelopen .... Maa
r niet zijn broers of neven !