Anne Marie Vanmarsenille

Lieve mama, liefste meisje,

Er is nog zo veel dat over jou gezegd kan worden. Wat we je zeker nog willen vertellen is dat we ontzettend van je houden.

We zullen je missen, in alles wat we samen deelden. Samen naar Ikea of shoppen in Maastricht. Fijne vakanties in de zon en cola lightjes op het terras. Urenlang praten of gewoon samen zijn en ieder bezig met zijn eigen ding. Pareltjes kopen, mooie kleren uitzoeken en van dat soort vertier.

Overal waar we kwamen kenden ze je naam, je maakte constant grapjes en praatte veel en graag. Een babbelkont zoals we wel eens zeiden, ondanks je grote mond had je echter een klein hartje. Steeds bereid om anderen te helpen, met raad en daad.

Je had je ding gevonden in het volgen van workshops en cursussen. Dit ging van het maken van kralen en keramiek over schilderen tot astrologie en nog zo veel meer.

Plannen voor de toekomst had je nog met hopen. Als je genezen was zou je zelfs terug in de horeca gaan werken en je eigen juweeltjes gaan verkopen.

Je was onafhankelijk en sociaal, vooral ook heel speciaal. Tegen ons zei je dan ook vaak dat we te braaf waren … 'durf nou eens wat' klonk het dan.

Aan Matteo en Leandro geven we mooie verhalen mee over hoe bijzonder je wel was. En iedere keer als we naar de sterren kijken zullen we je zien schitteren zoals je zelf ook was.

Een schitterende vrouw, oh, wat houden we van jou.