Joris Van Tongerloo

Dag Broereman,

Het waren mijn eerste woorden die ik je zei !  Net op de wereld  en mijn eerste zoon .

Later kwam je kleine broer  THOMAS.  Joris, Thomas …Thomas , Joris….

Hoe dikwijls verwisselde ik jullie namen. Jullie leken zo op elkaar en toch weer niet. Mijn Twee Oogappels !

Ik was altijd zeer trots op mijn zonen. En tot op de dag van  vandaag ben ik dat nog steeds.Zo identiek en toch zo anders, ieder zijn eigen karakter.

Ik sportleraar van het eerste uur  gaf jullie mijn passie door: Van Judo tot zeilen . De ene wat meer dan de andere , thuis of op verplaatsing. Wat maakt het uit , wat telde was het plezier dat jullie hadden.

Met de jaren kwamen de andere liefdes: De liefde voor film en literatuur … maar vooral je liefde voor vliegtuigen. Het werd een passie , een  verwezenlijkbare droom en uiteindelijk je beroep.

Honderduit  kon je vertellen over Boeings en airbussen. Je bijscholing en je licenties.Je wilde vooruit, beter worden , hogerop . Je werd zelfstandig  contractor en  het buitenland lonkte altijd opnieuw. Het klonk zo mooi in onze oren !

Wanneer je dan thuiskwam was  het voor ons altijd een klein  beetje feest. De verloren zoon was effe terug in het land . Anekdotes en verhalen , altijd aan de keukentafel .   Iedereen genoot ,

Je zus Steffie  hing aan je lippen , je broer Thomas toonde oprecht bewondering.

Je had ook momenten  dat je je terugtrok .Dan was het jouw TIJD  “ JORIS TIJD “ TIJD om te genieten van een goede film  , een goed boek. Soms tegelijkertijd.  Je kon daar zo van genieten , je kwam tot rust  en niets kon je gestolen worden.

Daarentegen was je enthousiasme over  bepaalde dingen aanstekelijk. Je kon plots weer opdagen en de speelvogel worden. Je zus plagen , je papa uitdagen  of basketballen met je broer.

Er kwam het onvermijdelijke moment dat iedereen kent: De jonge kuikens verlaten het nest. Ook jij ging op eigen benen staan .

Je kwam en je ging , soms duurde het eeuwig  en soms  dan zagen we je iedere week.

Maar  alles had te maken met je werk  en in stilte hoopten wij  dat je daar ook je toekomst kon vinden, een meisje,een vriendin ..

En telkens opnieuw stond je hier weer. Nood aan  een goed  gesprek ? Een thuisbasis? De familieband ?

Wie zal het nu nog kunnen zeggen.

“Zeg ‘ns  …  Effe  nog een klein vraagske”  , vroeg je dan. En dan volgde steeds een geanimeerd gesprek .

Ik zou het je zo graag nog  eens horen zeggen. Het enige wat ik jouw nu nog kan zeggen:

Goede vlucht , wij zullen je missen

Dag Broereman

Afscheidswoorden van Steffie

Lieve Broer,

Ik was 9 jaar.

Plots kreeg ik er een papa en twee grote broers bij.

Nog nooit was ik zo fier geweest!

Samen zeilen, badminton op het terras,

veel te pikante pasta en kleine vliegtuigjes.

 Het waren allemaal dingen die elke dag opnieuw

 een glimlach bij me tevoorschijn toverden.

Kleine dingen die ik nooit meer zal vergeten.

We hebben samen ongelooflijk veel plezier gehad!

Nu, 15 jaar later,moet ik plotseling afscheid van je nemen.

Veel te vroeg en veel te snel.

Mensen steunen ons en vragen wat ze voor ons kunnen doen.

Maar ik kan maar 1 antwoord bedenken

 en dat is jou terug bij ons brengen.

We moeten nu verder zonder jou.

 Maar alle herinneringen nemen we met ons mee.

Trots zeg ik je gedag

en trots ben ik dat ik je zus mocht zijn!

  Steffie, je kleine zus   

“ALLEZ… ZEG… SALUUKES  HÉ!”

En met een brede glimlach was je de deur uit.

Het was de laatste keer dat ik je glimlach zag

Diezelfde brede lach had je ook als je achter je Pc zat

Of als je een goed boek las.

Je had hem ook bij het zien van een spannende film

Of bij het kokkerellen , bv  bij een van je fameuze omeletten.

Zelfs  als je me spontaan bij de afwas hielp .

Je lach kwam er ook steeds als je behulpzaam kon zijn voor één van ons.

Je verhalen gingen ook altijd gepaard met deze mooie lach .

En deze glimlach zal ik dan ook nooit vergeten.

Het was jou glimlach

En hij staat als geen ander voor altijd in mijn geheugen gegrift.  

Ina

The Editors - No sound but the wind We can never go home
We no longer have one
I'll help you carry the load
I'll carry you in my arms
The kiss of the snow
The crescent moon above us
Our blood is cold
And we're alone
But I'm alone with you

Help me to carry the fire
We will keep it alight together
Help me to carry the fire
It will light our way forever

If I say shut your eyes
If I say look away
Bury your face in my shoulder
Think of a birthday
The things you put in your head
They will stay here forever
Our blood is cold
And we're alone, love
But I'm alone with you

Help me to carry the fire
We will keep it alight together
Help me to carry the fire
It will light our way forever

Help me to carry the fire
We will keep it alight together
Now help me to carry the fire
It will light up our way forever

If I say shut your eyes
If I say shut your eyes
Bury me in suprise
Where I say shut your eyes

Help me to carry the fire
We will keep it alight together
Help me carry the fire
It will light our way forever   

R.E.M. - Everybody hurts

 Live – Overcome  

U2 - With or Without you

 Eric Clapton – Tears in Heaven  

Janis Joplin - Leaving on a jet plane  

  Liefde

Zachtmoedig , vriendelijk, broederlijk ,vergevend ,onbaatzuchtig , het zat allemaal in jou . Ondanks je teruggetrokken levensstijl bleef je altijd een familieman. Je broer en zus waren je beste maatjes. Plagen van je zus , verhalen delen en het samenwerken met je broer versterkte de familieband  en deden ons je soms lange afwezigheden vergeten.

Idealisme

Je streefde in je eigen wereld idealen na. Idealen soms moeilijk voor ons, maar duidelijk voor jou. Met je job zat je in hogere atmosferen, maar ook in het echte leven was het moeilijk om te landen. Wij dachten je te begrijpen maar zeker waren we nooit. Jouw wereld bleek voor ons een wolk te ver. 

  Bescheidenheid

Joris, je had talenten zat, zonder aarzeling zonder omzien, deed je al waar interesse voor voelde. je hebt je ingezet voor wat je lief was. Toch denken we dat je nog meer verrassingen voor ons in petto zou hebben gehad. Je was als een stille genieter aanwezig op vele momenten. Bescheidenheid is je troef, eergevoel en competitie waren je vreemd, deelnemen was voor jou belangrijker dan winnen. Voor ons zal je altijd een winnaar blijven.

 Genieten

 Uren waren we je kwijt, maar we wisten waar je was. geen boek te dik, geen film te lang, als jij je zinnen ergens op gezet had was je niet te stoppen. Geen uur geen dag geen moment te laat, zon en regen hielden je niet tegen, deur toe en genieten maar.    

Vreugdevol

 Je kwam over als een levensgenieter. Je kende als geen ander de kunst van het kuieren door de winkelstraten. Je raakte altijd de gevoelige snaar met een kleine attentie op gelijk welk moment. van prul tot bloem, een verrassing werd het altijd. Een stuk van je levensvreugde vond je terug in het geven aan anderen.    

Wijsheid

 Als jonge knaap was je reeds op de hoogte van zoveel dingen. Al vroeg verbaasde je ons met je kennis van wetenschap en techniek, geschiedenis en cultuur, mede door het lezen van je geliefde boeken. Daarin vond je de rust maar ook de wijsheid die je op tot het einde met je meedroeg. De helft van jouw boek moest nog geschreven worden, helaas moeten we nu al  “EINDE” invullen. 

Dromen

Je leefde je leven van dag tot dag van week tot week, van droom tot droom. Een toekomstvisie durfde je niet luidop verkondigen.  De dromen , de intenties waren er wel , maar het wanneer en het  hoe zal voor ons altijd een vraagteken blijven. Droom nu maar verder en maak ze waar.