Een jaar geleden, 365 dagen, 8760 uren, 525600 minuten , 31536000 seconden
Het is alsof het gisteren ochtend was dat we samen koffie dronken bij mama,
Ik vertrok naar zee en jij naar huis,
Tot woensdag en geniet lekker van je weekendje zee je hebt het verdient dat zijn
Je laatste woorden tegen mij ook moest ik mij geen zorgen maken jij had alles onder
Controle en als er iets was zou je wel bellen
Dat was het en het volgende dat ik van je hoorde was Kathy haar telefoontje :
“tante Carla mama is dood “ daar was het manneke met de hamer
Dat kan niet dat mag niet, niet mijn zus, waarom nu al !!!!!
Weg was je, weg van de pijn, weg van ons
En op zo’n moment willen we dan egoïstisch zijn we wilden je nog graag heel lang bij ons gehouden hebben, als het even kon nog liefst 50 jaar
Je was heel sterk je klaagde nooit over pijn ,
Je stond altijd klaar voor iedereen, en je zette uw eigen zorgen aan de kant om te bellen naar ons als wij ziek waren
Je was super sterk alleen jij en je ventje wisten hoe erg het met je was
Maar jullie droegen die last alleen niemand moest mee lijden met jullie
Nu blijft elke ochtend je stoel leeg , oh wat missen we je zo ,
Je stem , je lach, uw smsje, uw schouderklopje, uw bezorgzaamheid,
Maar elke zaterdag en zondag komt uw ventje om ons te steunen en uw plaats een beetje op te vullen
Zusje nu ben je het mooiste sterretje aan de hemel die het mooist fonkelt
De mooiste zoals je altijd je smsje afsloot : “kusjes de mooiste”
Zusje we missen je heel fel, je zal altijd een plaatsje in ons hartje hebben, sommigen zeggen je moet het een plaatsje geven, maar dat gaat niet
Waarom mijn zus en niet de jouwe ?
Waarom nu en niet over 50 jaar ?
Waarom ????
De vraag die wel duizend keer per dag door ons hoofd spookt
Zusje rust maar zacht
Zusje we missen u en houden allemaal heel veel van je
Zusje nog een hele dikke knuffel en kusjes
Van de liefste
Carla x x x x x
Condoléances