Frankrijk verliest zijn bekendste Johnny

Frankrijk verliest zijn bekendste Johnny

De Franse oer-rocker Johnny Hallyday is op 74-jarige leeftijd overleden. Hij belichaamde vooral de levensstijl van rockmuziek.

Het is zijn echtgenote Laeticia die het bericht vannacht de wereld instuurde: ‘Johnny Hallyday is vertrokken. Ik schrijf deze woorden neer zonder ze te geloven. En toch is het zo. Mijn man is niet meer.’

Hij leek nochtans onsterfelijk, tegen alle logica in. In 2009 na een rugoperatie in coma verzeild, maar terug boven water gekomen. Darmkanker. Steeds vaker werd een concert geannuleerd. De verhalen over zijn levensstijl in Los Angeles, waar ‘hij at en dronk en rookte alsof er geen volgende dag was’. Hij was er 74, maar leek niet van plan er de brui aan te geven.

De Franse pers was vannacht al duidelijk: ‘De koning is dood’ - in een republiek kan zo’n titel tellen. Johnny Hallyday was er dan ook onaantastbaar: de Franse Elvis, de oer-rocker, onverslijtbaar. Gecontesteerd omdat hij zijn belastingen ontvluchtte in de VS, in Zwitserland… Maar geliefd omdat hij een ster was in een land dat daar steeds minder van hield.

Belgische vader

Zijn echte naam was Jean-Philippe Smet. Hij werd in 1943 geboren in Parijs. Zijn Belgische vader, Léon Smet, was niet gehuwd met zijn moeder, Huguette Clerc, en de jongen werd vooral opgevoed door een tante.

Op zijn 17de versierde hij zijn eerste platencontract en debuteerde hij op het podium als voorprogramma van een andere Belg, Raymond Devos. Het was geen groot succes. ‘Frankrijk heeft geweigerd’, zei hij later.

Maar de aanhouder wint. Het was het begin van de wilde jaren 60, ‘les années yéyés’, en Johnny werd een idool, maar net als zijn grote voorbeeld Elvis Presley moest hij in 1964 in militaire dienst - iets waar het leger handig gebruik van maakte om de jongeren te bereiken. Daarna schreef hij een lang verhaal. Huwde in 1965 met Sylvie Vartan, een blondine van Bulgaarse afkomst met wie hij het koningskoppel van de sixties vormde.

100 miljoen platen

Bekend is zijn liefde voor grote, prestigieuze concerten. Van Bercy, waar hij heel zijn carrière kwam, ging het naar het Pärc des Princes om zijn 50ste verjaardag te vieren, tot zelfs het Stade de France, waar hij optrad nadat de Franse nationale voetbalploeg wereldkampioen werd. Johnny arriveerde er als farao, in een helikopter en had een orkest van 85 man mee, plus 400 zangers. Nog later, om zijn 40 jaar in het vak te vieren, koos hij de Eiffeltoren uit als locatie, voor 500.000 mensen. Dat smaakte, en twee jaar later deed hij dat opnieuw, voor 700.000 mensen.

Zijn muziek? Hij was een ster in Frankrijk, in Franssprekende landen. Verkocht zo’n 100 miljoen platen. Heeft nooit echt veel betekend daarbuiten. Zijn kitscherige outfits leken fake, zijn muziek teveel een kopie van wat Amerikanen veel beter deden. Hij was een kind van de jaren zestig, toen Fransen de Amerikaanse hits is serie vertaalden (en soms ook omgekeerd).

Niettemin, iedereen wist wie ‘Johnny’ of ‘JoJo’ was.

Bron: Standaard.be


>> Teken het rouwregister.