Piet Römer

Biografie

Piet en zijn eeneiige tweelingbroer Paul werden op 2 april 1928 te Amsterdam geboren. Piet ging als 14-jarige van school. Hij werkt als kolenboer en volgt een tijd later tegelijk de toneelschool die hij echter na drie maanden al vaarwel zegt. Maar hij wil vanaf dat moment wél aan de slag als acteur en dat lukt. In 1952 krijgt hij zijn eerste toneelrol bij "De Witte Vogel" van Rolf Petersen. Sinds 1973 werkte hij als freelance acteur op het toneel, bij de film en op televisie.

Sinds 1956 speelt Römer in verschillende televisieseries en een twintigtal films en in meer dan zestig theaterproducties. In 1971 wordt hij onderscheiden met de 'Arlecchino' voor zijn rol in Bloesem van seringen brengt herinneringen. Hij wordt bekend in de jaren zestig met de series Stiefbeen en zoon en 't Schaep met de 5 pooten. Beide series worden beloond met de Televizierring. In 1969 en 1970 was hij als zanger succesvol en heeft hij samen met Adèle Bloemendaal en Leen Jongewaard hits met We Benne Op De Wereld Om Mekaar Te Helpen, Niewaar?, Het Zal Je Kind Maar Wezen en Als Je Mekaar Niet Meer Vertrouwen Kan.

Römer presenteert later nog het jeugdprogramma 't Spant Erom.

Zijn bekendste rol was als Hoofdpiet bij de intocht van Sinterklaas. Deze rol heeft hij zestien novembermaanden vervuld.

De filmwereld was niet zijn wereld. Römer vond dat mensen daar behandeld worden als gebruiksvoorwerpen: "Eerst word je in de watten gelegd en later laten ze je net zo hard weer vallen." Zijn voorliefde gaat uit naar het theater, omdat hij daar naar eigen zeggen alles in eigen hand heeft.

Vanaf 1995 tot 2006 speelde hij Jurriaan de Cock (met C. O. C. K.) in de televisiereeks Baantjer. Römer won als enige in Nederland drie maal de Gouden Televizier-Ring.

In 2007 ontving Römer het ereburgerschap van Amsterdam en het hierbij behorende ereteken van verdienste. Tevens ontving hij de Bronzen Legpenning, omdat hij in zijn rol als de Amsterdamse rechercheur De Cock het imago van de Amsterdamse politie zo veel goed heeft gedaan.

Eind 2010 en begin 2011 lag Römer zeven weken lang in het ziekenhuis met een zware longontsteking. Een deel van deze periode lag hij in coma. Op 17 januari 2012 overleed Piet Römer in zijn slaap.

Bron: Wikipedia