Hugo Claus
 

Hugo Claus

Woonplaats: Antwerpen 1
ºGeboren: (Brugge)
Overleden: 19/03/2008 (Antwerpen)

Plaats een bloemMaak een herdenkingspagina
55759
Overlijdensbericht(en)
21/03/2008

‘Toen ben ik naar huis gegaan. Het huis van de liefde, Luxor, naar de armen van mijn bruid, naar mijn gisante. Ik zing stilletjes een dode sonate. It’s now or never. Ik heb de nacht’Uit: Het laatste bed, 1998

Hugo Claus 1929 – 2008

Onze geliefde Hugo Claus is dood. Meer dan een halve eeuw maakte hij deel uit van het hart van De Bezige Bij. Zijn overlijden dompelt ons in diepe rouw, maar vervult ons ook met grote trots en dankbaarheid. Zijn leven en werken zijn van een ongekende rijkdom en veelzijdigheid. Hugo Claus was schrijver, schilder, cineast. Hij was een alleskunner met een onnavolgbare verbeelding en ongebreideld zelfvertrouwen. Hij excelleerde in alle literaire genres, schreef poëzie, proza, toneel en scenario’s en kreeg talloze literaire prijzen, waaronder in 1986 de Prijs der Nederlandse Letteren. Zijn werk is in vele talen vertaald en wordt in de internationale literaire wereld diep bewonderd. Zijn oeuvre telt tal van hoogtepunten: van de vroege bundel De Oostakkerse gedichten tot aan de toneelstukken Een bruid in de morgen en Vrijdag en de romans De Geruchten, De Metsiers en Het verdriet van België, waarvan de slotregels luiden: ‘Wij hoorden de saxofoon en de paukenslag. Wij zagen een meeuw die hinkte. We gaan zien. Wij gaan zien. Toch.’ Onze geliefde Hugo Claus is dood. Het gemis is onbeschrijfelijk. Uitgeverij De Bezige Bij Schrijversvereniging De Bezige Bij Robbert Ammerlaan Frans Kusters Suzanne Holtzer

Correspondentie: Uitgeverij De Bezige Bij Uitgeverij De Bezige Bij Maarschalk Gérardstraat 2 Van Miereveldstraat 1 + 3 2000 Antwerpen 1071 DW Amsterdam België info@debezigebij.nl boeken@wpg.be

» Bron: Gazet van Antwerpen
Biografie(n)

Hugo Maurice Julien Claus was een Vlaams dichter, schrijver, schilder, filmmaker en tevens de meest bekroonde auteur uit het Nederlandse taalgebied.

Het werk van Hugo Claus is divers van karakter. Het tragische, verhevene, klassieke mengt zich met het banale, burleske en obscene. Terugkerende thema's zijn: de liefde voor de moeder, de haat tegen de (afwezige) vader, seksualiteit, het schuldgevoel door het katholieke geloof en Vlaanderen in en na de oorlog. Uit zijn latere werk spreekt vooral sociale geëngageerdheid.

In 1983 publiceerde hij Het verdriet van België, waarin hij in de vorm van een familiekroniek vol autobiografische feiten, zoals steeds gelardeerd met surrealistische toetsen, de politiek-sociale verhoudingen in België beschrijft en op zoek is naar de wortels van de collaboratie van kleinburgers in een provincienest tijdens de WO II.

Claus werd geboren als oudste zoon van drukker Jozef (Joseph) Claus en Germaine Vanderlinden boekhandel van de Franstalige dichter Henri Vandeputte in Oostende.

Van 1950 tot 1953 woonde hij in Parijs, waar hij in contact kwam met het surrealisme, het existentialisme en het Cobramodernisme. Hij woonde er samen met Karel Appel, Hans Andreus, Rudy Kousbroek, Simon Vinkenoog, e.a. Aansluitend woonde hij twee jaar in Rome, waar hij via zijn vriendin Elly Overzier contacten had in het filmmilieu. Vermoedelijk in augustus 1952 keerde Claus terug naar Gent, weldra gevolgd door Elly en verbleef te Oostakker, waar zijn beide ouders woonden.
Van april 1955 tot november 1964 woonde hij samen met Overzier in Gent, waar hij ooit aan de 'Koninklijke Academie voor Schone Kunsten' en de 'Koninklijke Toneelschool' lessen volgde. Op 7 oktober 1963 werd hun enige zoon, Thomas Pieter Achilles, geboren. Begin 1964 solliciteerde Claus tevergeefs naar de functie van directeur van het op te richten Nederlands Toneel Gent.

Hij schreef romans, verhalen, gedichten en toneelstukken. Ook genoot hij bekendheid als filmregisseur, scenarioschrijver en beeldend kunstenaar. In 1965 regisseerde hij zijn eerste film, De Vijanden: over de door omstandigheden gedwongen vriendschap tussen een Amerikaanse G.I. (Del Negro), een Duitse Wehrmachtssoldaat (zijn oude vriend Fons Rademakers) en een Antwerpse piot (Robbe De Hert). In 1969 ging zijn toneelstuk Vrijdag met Kitty Courbois in de hoofdrol in Amsterdam in première. Dit was het eerste toneelstuk waarin zijn mengtaal van dialect en Standaardnederlands naar voren kwam. Het was alsof Claus tegenover zijn Hollandse fans een Vlaamse identiteit wilde affirmeren. En de 'Hollanders' spraken in zijn regie onberispelijk 'Vlaams'.

Na vijf jaar op een 250 jaar oude boerderij in Tenhole, Nukerke (Vlaamse Ardennen) en even in Knokke te hebben gewoond, verhuisde Claus in maart 1970 naar Amsterdam, waar hij tot 1971 actrice Kitty Courbois kende. Na haar schreef hij de roman Het jaar van de kreeft.

Claus overleed op woensdag 19 maart 2008, om 14u30, kort voor zijn 79ste verjaardag in het Middelheim-ziekenhuis te Antwerpen. De schrijver leed zo'n twee jaar aan de ziekte van Alzheimer en koos daarom zelf het moment van zijn dood door middel van euthanasie[2] via de organisatie Recht op Waardig Sterven. Kort voor zijn overlijden gaf de filosoof Etienne Vermeersch Claus nog advies over euthanasie[3].

Plaats een bloem voor Hugo Claus
Maak een herdenkingspagina voor Hugo Claus

Begrafenisondernemer:De Vlijt
Katwilgweg 2
2050 Antwerpen

©2016 Inmemoriam - een initiatief van Mediahuis - Website by Brainlane